حتما تا به حال تجربه کردهاید که هنگام شنیدن یک موسیقی ریتمیک، ناخودآگاه سرتان را تکان میدهید یا با پایتان ضرب میگیرد. این حرکات ناخودآگاه در واقع ارتباط ریتم و بدن را نشان میدهند. ما فقط موسیقی را نمیشنویم؛ بلکه کاملا آن را با بدن خود احساس میکنیم. در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ما همراه باشید تا این ارتباط را بیشتر بررسی کنیم.
ارتباط ریتم و بدن چطور شکل میگیرد؟
۱. ریتم در بدن ما وجود دارد
عملکرد بدن ما یک الگوی ریتمیک دارد که شاید در روزمره به آن توجه نکنیم. ضربان قلب ما، الگوی تنفس ما و حتی راه رفتن ما هر کدام ریتم مخصوص به خودشان را دارند؛ بنابراین بدن با ریتم غریبه نیست و به دنبال الگوهای تکرارشونده است. طبیعتا مغز ما وقتی موسیقی را میشوند نیز این الگوهای تکراری را تشخیص میدهد و بدن را با آن هماهنگ میکند.
۲. مغز هماهنگی عصبی دارد
هماهنگی عصبی پدیدهای است که به تمایل مغز برای هماهنگی با ریتم محرکهای خارجی اشاره دارد. موسیقی نیز یک محرک شنوایی است که مغز را تحریک میکند تا با ریتم آن هماهنگ شود؛ به همین دلیل است که جمعیت یک کنسرت تمایل دارند با هم دست بزنند یا پا بکوبند.
۳. ارتباط ریتم و بدن ریشه تکاملی دارد
ما میتوانیم از منظر تکاملی نیز به ارتباط ریتم و بدن نگاه کنیم. در گذشته انسانها عادت داشتهاند تا رقصهای گروهی و مراسمهای آیینی خاصی را با موسیقی و ریتمی مشخص انجام دهند. گویا حرکت با ریتم، نوعی حس هماهنگی و تعلق اجتماعی را به انسانها منتقل میکرد.
ارتباط ریتم و بدن چه زمانی قویتر میشود؟
جالب است بدانید ریتمهای نسبتا ساده و پیشبینیپذیر، بیشترین تمایل به حرکت را در ما ایجاد میکنند. این ریتمها نه آنقدر سادههستند که هیچ چالشی نداشته باشند و نه آنقدر پیچیده که احساس امنیت در ما ایجاد نکنند.
