انواع تقسیم بندی در موسیقی
انواع تقسیم بندی در موسیقی موسیقی یک زبان جهانی به شمار می رود و احساست نیز در آن دخیل استکه در زمان های مختلف پدید آمده یا دستخوش تغییرات شده است.به همین علت موسیقی به روشهای بسیاری تقسیمبندی میشود.در این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با انواع تقسیم بندی در موسیقی آشناش شوید. بر اساس دورهٔ هنری پیدایش : موسیقی قرون وسطی موسیقی رنسانس موسیقی دوره باروک موسیقی کلاسیک موسیقی رومانتیک موسیقی مدرن موسیقی معاصر بر اساس ساختار آواشناسی : کوانتو تونیک (موسیقی دارای نتهای جداگانه مشخص با فاصله موسیقایی) استریم تونیک (موسیقی بدون فواصل – موسیقی دارای نتهای پیوسته) بر اساس ساختار گام|گامها : گام کروماتیک گام دیاتونیک بر اساس تعداد نتها در گام: پنتاتونیک یا پنج صدایی (مانند موسیقی ژاپن) مونوتونیک یا تک صدایی (مانند برخی سازهای تکنت همچون برخی شیپورهای نظامی یا سوتسوتک) هگزاتونیک از دیدگاه ضرباهنگ : موسیقی بیضرب – آن است که دارای وزنی آشکار نباشد که نمونهٔ آن برخی آوازهای موسیقی ایرانی هستند. موسیقی آهنگین یا رِنگ (Rhythmic) به موسیقیهایی گفته میشود که دارای وزن باشد مانند آهنگهایی که برای رقص ساخته شده باشد؛ پیشدرآمد، مارش و غیره. لارگو (خیلی آرام و آهسته) آداجیو (آهسته) پرستو (خیلی تند) آلگرو (تند) آندانته (معمولی) آلگرتو از دیدگاه
سخن بزرگان در مورد موسیقی
سخن جالب بزرگان در مورد موسیقی موسیقی از گذشته های دور همیشه مورد توجه قرار داشته است تا جایی که می توان اهمیت آن را در سخنان افراد بزرگ دید.در این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام ، سخن بزرگان در مورد موسیقی را بخوانید. پیشینیان موسیقی را چنین تعریف کردهاند: معرفت الحان و آنچه التیام الحان بدان بود و بدان کامل شود. ارسطو موسیقی را یکی از شاخههای ریاضی میدانسته و فیلسوفان اسلامی نیز این نظر را پذیرفتهاند، همانند ابن سینا که در بخش ریاضی کتاب شفا از موسیقی نام بردهاست ولی از آنجا که همه ویژگیهای موسیقی مانند ریاضی مسلم و غیرقابل تغییر نیست، بلکه ذوق و قریحهٔ سازنده و نوازنده هم در آن دخالت تام دارد، آن را هنر نیز میدانند. در هر صورت موسیقی امروز دانش و هنری گستردهاست که دارای بخشهای گوناگون و تخصّصی میباشد. صدا در صورتی موسیقی نامیده میشود که بتواند پیوند میان اذهان ایجاد کند و مرزی از جنس انتزاع آن را محدود نکند. بزرگان چه گفته اند: افلاطون: موسیقی یک ناموس اخلاقی است که روح به جهانیان، و بال به تفکر و جهش به تصور، و ربایش به غم و شادی و حیات به همه چیز میبخشد. ارسطو: موسیقی حکمتی است
معرفی ساز ارگ
معرفی ساز ارگ ساز ارگ یکی از شناخته شده ترین ساز ها بین مردم و حتی افرادی است که با موسیقی آشنایی کاملی ندارند.در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام شما را با ساز ارگ آشناتر نموده ایم.ادامه مطلب را بخوانید. ساز ارگ گرفته شده از کلمه یونانی όργανον ارگانون به معنی ابزار، عضو یا وسیله از سازهای بادی است که نتهای آن بر روی صفحه کلید اجرا میشود. این ساز از قدیمیترین سازها در فرهنگ اروپائی است و در اجرای موسیقی مذهبی و کلیسائی از دیرباز بکار میرفته است. در منابع عربی و فارسی قدیم به این ساز ارغنون میگفتند. ارگان بیشترین محدوده صوتی را در میان تمام ساز ها حتی بیشتر از پیانو را داراست . ارگ امروزی دو نوع اصلی دارد: ارگ بادی و ارگ برقی (الکترونیک). ارگ بادی از یک ردیف لوله با اندازههای مختلف تشکیل شدهاست که صدا از نوسان هوا در این لوله های صوتی تولید میشود. در ارگ برقی مدارهای الکترونیک نوسان میسازند و بلندگویی صدا را بگوش میرساند. اجزاء ساز کیبورد کیبورد موسیقی : کلیدهای سیاه و سفید به شیوه پیانو که نوازنده می فشارد و در نتیجه به سوئیچ ها متصل می شوند و ماشه ها یک نت الکترونیک را توسط آن
با ساز بالالایکا آشنا شوید
با ساز بالالایکا آشنا شوید بالالایکا یکی از سازهای اروپایی- آسیایی با دسته بلند، دارای چند سیم و تکنیک نواختن با زخمه زدن با انگشت اشاره است. در مستندات تاریخی، اولین بار این ساز در سال ۱۶۶۸ در مسکو ذکر شده است.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این ساز بیشتر آشنا شوید. اما به طور کلی سازبالالایکا ، ساز زهی مضرابی و جز سازهای سنتی کشور روسیه است. بالالایکا سازی روسی است که از چوب ساخته میشود. بدنه این ساز معمولاً به شکل مثلث است و دسته بلندی دارد.سه سیم و گاه شش سیم دارد که در سه جفت مرتب میشوند. این ساز عمدتاً برای نواختن آهنگهای رقص مورد استفاده قرار میگرفت. البته ،این ساز در اشکال مختلف بدنه مثلثی شکل و بیضوی، با تعداد متفاوت سیم، پردههای قابل جابهجا شدن وجود دارد. محبوبیت بالالایکای سنتی در دهههای آخر قرن هجدهم افزایش یافت . اگر چه ساز بالالایکا یک ساز سنتی روسی است اما شباهت بسیار زیادی به بسیاری از آلات موسیقی سیمی آسیای شرقی از قبیل دومبرا ( dombra) و تانبورا (tanbura) دارد. با این وجود در سال های ۱۵۰۰ نیز این ساز توسط دلقک ها و آوازه خوان های روسی در هنگام خواندن ترانه های در
انتخاب کلیفون مناسب برای ساز و نکاتی که باید بدانید
انتخاب کلیفون مناسب برای ساز و نکاتی که باید بدانید اگر می خواهید ساز خود را به بهترین روش مورد استفاده قرار دهید باید با نکات مهم و جانبی نیز آشنایی داشته باشید.در این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام انتخاب کلیفون مناسب برای ساز و نکاتی که باید بدانید ،را بخوانید. برای انتخاب کلیفون باید قبل از هر چیز کلیفون ساز مورد نظر خود را از فروشنده بخواهید چرا که برای ساز های مختلف کلیفون های متفاوتی وجود دارد.برخی مارک سیم های مخصوص نیز کلیفون مخصوص به خود را دارد. معمولا برای انتخاب کلیفون باید به مواردی دقت کرد اینکه کلیفون های رنگ روشن را انتخاب کنید یا رنگ تیره می تواند فرق هایی داشته باشد. کلیفون هایی که از لحاظ رنگ نسبت به بقیه روشن ترند اندکی سفت تر هستند و هر چقدر که سفت تر باشند چسبندگی کمتری را نیز نسبت به بقیه دارند و دمای ذوبشان نیز بالاست ، این نوع کلیفون برای مناطقی که گرمتر است مناسبتر می باشد یا برای مواردی که ساز در معرض گرماست. کلیفون هایی که تیره باشند بر عکس کلیفون های روشن مقداری شل تر می باشند و چسبندگیشان نیز بیشتر می باشد این نوع کلیفون را بهتر است در فصل
تاثیر کلیفون در صدای ویولن را دست کم نگیرید!
تاثیر کلیفون در صدای ویولن را دست کم نگیرید! اگر می خواهید ویولن را به خوبی بنوازید آشنایی با کلیفون بسیار مهم است زیرا کلیفون در صدای ویولن تاثیر چشم گیری دارد.درادامه این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این ماده بیشتر آشنا شوید. کالیفون ؛ کلافون ؛ کلیفون یا Violin Rosin جسم سخت و زرد رنگی است که طی فرایندی ازشیره برخی درختان و از پسماندهٔ تقطیر تریانتین تصفیهنشده مغز چوب درختان کاج، شیر کنده و یا ریشه درخت بهدست میآید.این ماده در ساختن صابون ، لاک ، الکل ، جوهر و غیره کاربرد دارد.در صنعت موسیقی نیز از این ماده برای آرشه استفاده می شود. کلیفون این ماده که در دمای معمولی سفت و شکننده می شود را برای برخی موارد بکار می برند تا سطح را زبر تر کنند از موارد استفاده آن برای زبر کردن آرشه سازها یا برای زبر کردن دست هنگام برخی ورزش ها مثل وزنه برداری است تا از لیز خوردن دست جلوگیری شود. این صمغ را در حالت مایع حرارت میدهند تا برخی از اجزای ان بخار شود (جدا شود) سپس در قالبهای مخصوص ریخته صبر میکنند تا سرد و جامد شود. کلوفان نسبتاً شفاف است و رنگ آن از زرد تا سیاه
ساز بانجو چیست؟
ساز بانجو چیست؟ بیشتر ملیت و فرهنگ ها ساز های خاصی دارند که آشنایی با این ساز ها به شناخت موسیقی سنتی و شناخت بیشتر ساز ها کمک می کند، از این رو در این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام شما را با ساز آفریقایی بانجو آشنا می کنیم. بانجو؛ سازی زهی آفریقایی متشکل از چهار سیم می باشد که بعد ها در امریکا پنج سیم و شش سیم این ساز نیز ساخته شد. که در آن پوستهای نازک روی یک فریم یا حفرهای که نقش رزنیتور (تشدید کننده یا طنین انداز) را دارد، کشیده شده است که به عنوان سر ساز (head) شناخته میشود. پوسته یا کله (head) معمولاً از پلاستیک ساخته میشود و البته هنوز گاهی اوقات از پوست حیوانات در ساخت آن نیز استفاده میگردد. فریم معمولاً به شکل دایره است. اشکال اولیه این ساز توسط آفریقائیان در آمریکا ساخته شد، که از سازهای آفریقایی با طراحی مشابه گرفته شده است شکلهای ساده بانجو که با الهامگیری ازسازهای آفریقایی مشابه ساخته شده بود، توسط آفریقایی ها در آمریکای مستعمره رواج دادهشد. بانجو معمولاً در موسیقی کنتری ؛ جاز ؛ بومی ایرلندی ؛ بلوگرس و موسیقی آمریکایی آفریقایی تبار به گوش میرسد. روند تجاری شدن بانجو بانجوهای
نکات مهم در مورد نواختن سنتور
همانطور که می دانید سنتور یکی از ساز های سنتی ایران محسوب می شود که مانندهر ساز دیگری برای نواختن آن باید به نکاتی توجه نمود.در این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با نکات مهم نواختن سنتور بیشتر آشنا شوید. نکات مهم در مورد نواختن سنتور حلقهی مضرابهای سنتور بین سه انگشت اول، دوم و سوم (شسی، سبابه و وسطی) قرار می گیرد.بسیاری از هنرجویان بدون توجه به اهمیت این موضوع ، وارد تمرین های نواختن می شوند و رفع عادت مضراب گیری برایشان سخت خواهد بود. یک گرد دو برابر یک سفید است یعنی دو سفید تشکیل یک گرد را میدهند(از لحاظ ضرب و زمان) یک سفید دو برابر یک سیاه است. در نتیجه یک گرد چهار برابر یک سیاه، یعنی چهار سیاه مساوی یک گرد و یک سیاه مساوی یک سفید است. یک سیاه دو برابر یک چنگ است. در نتیجه دو چنگ مساوی یک سیاه و چهار چنگ مساوی یک سفید و هشت چنگ مساوی یک گرد است. یک چنگ دو برابر یک دولاچنگ است. در نتیجه دو، دولاچنگ مساوی یک چنگ، و چهار دولاچنگ مساوی یک سیاه، و هشت دولاچنگ مساوی یک سفید، و شانزده دولاچنگ برابر یک گرد است. به همین ترتیب در مورد
آشنایی با ساز عود
عود ،بربط و یا رود یکی از ساز های کهن و ایرانی می باشد.دربارهٔ نام بربت چند دیدگاه وجود دارد برخی معتقدند واژهٔ بربت/بربط از دو واژهٔ “بر” به معنی سینه و “بت (بط)” به معنی مرغابی ساخته شده زیرا شکل آن مانند سینهٔ مرغابی و گردن آن است .این نظر به دلیل اینکه این ساز ریشه ایرانی دارد و خود اعراب نیز آن را عود مینامند نمیتواند درست باشد . دیدگاه دیگر که به واقعیت نزدیک تر است این واژه را برگرفته از نام “باربد” نوازندهٔ عود در دربار خسرو پرویز میداند به نظر نام و آوازه این نوازنده چیره دست بر رویسازی که پیشتر رود نام داشت ماندگار شده باشد.در ادامه این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این ساز کهن بیشتر آشنا شوید. آشنایی با ساز عود عود این ساز در گروه سازهای زهی ؛ زخمهای قرار میگیرد، طول آن تقریبا ۸۵ سانتی متر است و هنگام نواختن به صورت افقی روی ران پا گذاشته میشود.این ساز در حقیقت نوعی سمبل تاریخی برای سازهای ایرانی به شمار میآید و از آن در موسیقی سنتی خاورمیانه و شرق آفریقا استفاده میشود. عود دارای دسته ای کوتاه و کاسهای نسبتاٌ بزرگ به شکل گلابی است و بر خلاف
ساز کوزه ، ساز کوبه ای با توانایی بالا
ساز کوزه ، ساز کوبه ای با توانایی بالا همانطور که میدانید ساز ها انواع متفاوتی دارند و با توجه به نوع نواختن آن در دسته بندی های مختلف قرار می گیرند.ساز کوزه نیز یکی از ساز های کوبه ای محسوب می شوند که در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام به آن پرداخته شده است. کوزه کوزه یا اودو درام نوعی ساز کوبهای است، که از سفال یا سرامیک ساخته میشود. این ساز با الگو گرفتن از ساز آفریقایی Udu که اصالتاً سازی نیجریهای است ساخته شدهاست. کوزه، سازی است خود صدا و عموما از جنس سفال که با ضربه مستقیم انگشتان دست نواخته می شود. این ساز با شکلها و شیوههای نواختن گوناگون در استانهای جنوبی و جنوب شرقی ایران دیده می شود. بر خلاف تصور، کوزه با وجود سادگی ساختمان دارای صدادهی و تواناییهای بسیار بالایی در اجرای قطعات و ریتمهای مختلف است. نمونه هایی دیگری از این ساز در فرهنگ آفریقا به خصوص کشور نیجریه موجود است که با نام اودو شناخته می شود . معنای لغوی اودو اودو در لغت به معنای ظرف سفالین است و همانند کوزه ایرانی در گذشته کاربرد غیر موسیقیایی داشته است و به مرور زمان وارد مناسک خاص
