ابوالقاسم عارف قزوینی شاعر، موسیقیدان و تصنیفساز ایرانی بود که در دوران قاجار و پهلوی فعالیت میکرد. اشعار او اغلب سیاسی یا عاشقانه بودند. بسیاری از تصنیفهای او معروف هستند و توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شدند. اگر میخواهید بیشتر درباره این هنرمند بدانید، در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ما همراه باشید.
کودکی
عارف قزوینی در سال ۱۳۰۰ در قزوین و در محله پنبهریسه چشم به جهان گشود. او صرف و نحو عربی و فارسی را در قزوین و موسیقی را طی ۱۴ ماه زیر نظر میرزا صادق خرازی فرا گرفت. پدرش وکیل بود و او در زندگی مخالفتهای زیادی با او داشت. بهعلاوه به گفته خودش مشکلات بین پدر و مادرش بر او و دو برادر بزرگترش تاثیرات منفی میگذاشت.
آثار
محتوای اغلب اشعار عارف قزوینی سیاسی بود. او نقش مهمی در وارد کردن موضوعات سیاسی به تصنیف داشت و حتی شاعر ملی ایران لقب گرفت. او همراستا با جنبش مشروطه اشعار زیادی سرود. در آن دوران شاعران دیگری نیز بودند که اشعاری با موضوعات سیاسی میسرودند؛ اما عارف قزوینی بهجز شاعر، تصنیفساز هم بود بنابراین تصنیفهای او شهرت زیادی پیدا میکرد. او تعدادی تصنیف عاشقانه هم دارد که اغلب آنها را قبل از ۲۰ سالگی ساخته بود. از خون جوانان وطن لاله دمیده، گریه کن، دیدم صنمی و پیام دوشم از پیر میفروش آمد برخی از معروفترین تصنیفهای او هستند. تصنیفهای او توسط خوانندگان بزرگی مثل قمرالملوک وزیری، عبدالله دوامی، غلامحسین بنان، الهه، و محمدرضا شجریان خوانده شدهاند.
خوانندگی
عارف قزوینی هرگز صدای خود را ضبط نکرد؛ بنابراین صرفا نقلقولهایی درباره صدای او وجود دارد که میتوانیم به آنها استناد کنیم. گفته میشود او صدایی گرم و لطیف داشت و میتوانست بسیار اوج بگیرد. او با تحریر مخالف بود و علاقه داشت تصنیفها را با آوازی ساده بخواند. عبدالله دوامی در یکی از خاطراتش تعریف کرده است که وقتی تصنیفی را با تحریر خوانده است، عارف قزوینی او را عتاب نمود.
