علیرضا مشایخی، یک آهنگساز و از پیشگامان موسیقی مدرن در ایران است و یکی از اساتید دانشگاه موسیقی تهران است که هنرجویان برجستهای را تربیت کرده است. او در خارج از ایران درباره موسیقی مدرن فرا گرفت و پس از بازگشت به ایران آموختههایش را به نسل جوان منتقل کرد. در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام زندگینامه او را ارائه میدهیم.
مسیر یادگیری موسیقی
علیرضا مشایخی در ۴ بهمن سال ۱۳۱۸ در تهران متولد شد. تحصیلات متوسطه را در مدرسه علمیه سپری کرد و از همان جوانی به موسیقی علاقهمند شد. او موسیقی ایرانی، کلاسیک و پیانو را نزد اساتیدی ازجمله لطفالله مفخم پایان، حسین ناصحی و افلیا کمباجیان آموزش دید.
مشایخی در سال ۱۳۳۶ تحصیلات خود در رشته آهنگسازی در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی وین تحصیل کرد؛ همچنین برای تحقیق و پژوهش در زمینه موسیقی الکترونیک به اوترخت هلند و در سمینارهای مختلفی حضور یافت. او در اواخر دهه ۱۳۵۰ راهی آمریکا شد و دانش موسیقیاش را تکمیل کرد و در دهه ۱۹۷۰ به ایران برگشت.
علیرضا مشایخی و نوگرایی
علیرضا مشایخی رو یک آهنگساز نوگرا،مدرنیست و نخستین آهنگساز ایرانی میدانند که موسیقی الکترونیک تصنیف کرده است. او از پیشگامان موسیقی چندفرهنگی است. وی در دهه ۱۳۵۰ با قطعه گسترش شماره ۵ با عنوان نیما، موسیقی نو را به شکل رادیکال در جامعه هنری ایران مطرح کرد. پس از اجرای نیما، قطعاتی دیگر او مانند باله بوف کور، سمفونی شماره ۲ با عنوان سمفونی تهران و قطعه ما باغهای نیشابور را هرگز نخواهیم دید، توسط ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران به رهبری فرهاد مشکات و ایوو مالک اجرا شدند.
افتخارات
مشایخی در سی و دومین جشنواره بینالمللی موسیقی فجر در بخش «آهنگسازی موسیقی کلاسیک» برای آهنگسازی آلبوم موسیقی «گرند کنسرتو»، «جایزه باربد» را کسب نمود.
او در اسفند ۱۳۹۹، برای آهنگسازی آلبوم موسیقی مدال ۲۰۱۵، نامزد دریافت جایزه باربد از سی و ششمین جشنواره موسیقی فجر شد.
