ساز اسنیر درام یکی از اجزای درام است که هم در ارکسترها و هم در گروههای نظامی نواخته میشود. اگر میخواهید بیشتر درباره کاربرد و ساختار این ساز بدانید در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ما همراه باشید.
ساختار ساز اسنیر درام
بخش اول اسنیر درام، پوسته آن است که اغلب از جنس چوب و گاهی از جنس فلز (فولادی، برنجی، نیکل سیاه) است. بخش بعدی سر ساز است. اسنیر دو سر دارد که سر اول همانی است نوازنده به آن ضربه میزند و سر دوم در پایین روی چند سیم اسنیر فلزی کشیده شده است. ارتعاش از سر بالایی توسط ارتعاشات هوای داخل طبل، به به سر پایینی منتقل میشود و در نتیجه صدایی تند، نافذ و نسبتا زیر از این ساز تولید میشود. این ساز به دلیل وجود دو پوسته، جزو ساز های غشایی (ممبرانوفون) به شمار میرود.
تاریخچه اسنیر درام
اسنیر در مصر باستان وجود داشت و در تمبورینهای مدرن خاورمیانه هم دیده میشد. این ساز در اروپای قرون وسطی هم استفاده میشد و از قرن چهاردهم به بعد ابتدا در هنگهای پیاده نظام سوئیس و بعد در سراسر اروپا رواج پیدا کرد. در قرن نوزدهم ساختار این ساز تغییرات زیادی داشت و پوسته برنجی و میله یا پیچ برای کشش به آن اضافه شد. اولین استفاده ارکستری مستند از این ساز نیز توسط آهنگساز فرانسوی و نوازنده چیرهدست ویول، مارین ماره، در صحنه طوفان در اپرای او، آلسیونه در سال ۱۷۰۶ ثبت شده است.
کاربرد ساز اسنیر درام
ساز اسنیر در اغلب مواقع بهعنوان جزئی از کیت درام فروخته و نواخته میشود؛ اما هنوز برخی نوازندگان آن را بهتنهایی مینوازند. یکی دیگر از کاربردهای مهم این ساز، در گروههای نظامی و رژهها بوده است. نقش این ساز در رژههای نظامی این بود که سرعت راهپیمایی و سیگنالهای ضرب برای حرکت را حفظ کند.
