ساز شاکوهاچی یک فلوت ژاپنی از جنس بامبوی طبیعی است که از شیائو چینی در قرن هشتم آمده است. اگر میخواهید با این ساز آشنا شوید، در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ما همراه باشید.
ساختار ساز شاکوهاچی
نام شاکوهاچی، به ابعاد این ساز اشاره میکند؛ در زبان ژاپنی شاکو یعنی ۳۰٫۳ سانتیمتر، هاچی یعنی ۸ و سون (sun) معادل ۳ سانتیمتر است.
انتهای فلوت شاکوهاچی بهصورت مورب به سمت بیرون بریده شده است و یک قطعه کوچک از عاج یا استخوان در لبه آن قرار داده شده است تا انواع ظریفی از رنگ صدا را تولید کند. انتهای قیفیشکل این ساز نیز از تنه و انتهای ریشه گیاه بامبو ساخته شده است؛ همچنین این بخش برای طراحی و ظاهر زیباتر، حالتی خمیده دارد. این ساز چهار سوراخ برای انگشتگذاری در جلو و یک سوراخ برای شست در عقب دارد.
تاریخچه
ساز شاکوهاچی همراه با بودیسم وارد چین شد و در دوره نارا (تاریخ کشور ژاپن از سال ۷۱۰ تا ۷۹۴ میلادی) وارد ژاپن شد. این ساز در آن زمان داخل دربار و در معابد نگهداری و نواخته میشد. برخی از راهبان بودیسم درحالی که کلاهی حصیری بر سر داشتند، این فلوت را مینواختند و به نقاط مختلف کشور سفر میکردند. پس از منسوخ شدن این فرقههای راهبان، این ساز تکامل یافت و بین مردم عادی نیز رواج پیدا کرد.
کاربرد ساز شاکوهاچی
ساز شاکوهاچی در موسیقی مجلسی، موسیقی کلیسایی و تکنوازی کاربرد دارد. این ساز با بودیسم و صداهای عرفانی مرتبط است و برخی صدای آن را با عنوان «ژاپنیترین صدا» توصیف کردهاند. یکی از معروفترین آثاری که با این ساز اجرا شده است، ترانه سادی (Sadeness) آهنگی از پروژه موسیقی انیگما (enigma) و متعلق به سال ۱۹۹۰ است.
قطعه سادی اولین آهنگ از یک مجموعه چهارتایی بود و به رتبه یک در ۲۴ کشور رسید؛همچنین با بیش از ۷ میلیون فروش، یکی از پرفروشترین آهنگهای گونه عصر نو در همه زمانها محسوب میشود.
آهنگ سادی در آوریل ۱۹۹۱ رتبه ۵ در بیلبورد هات ۱۰۰ در آمریکا را نیز کسب کرد. این یک رکورد محسوب میشود و بالاترین رتبهای است تا به حال یک آهنگ غیر آمریکایی در دوران متاخر به آن دست یافته است. آهنگ سادی (بخش اول) با بیش از ۱ میلیون فروش در آمریکا به درجه پلاتین هم رسید.
