کوارتت در موسیقی قطعه‌ای است که برای چهار اجرا کننده (نوازنده یا خوننده) ساخته می‌شود. اگر می‌خواهید درباره ویژگی‌ها و ساختار این نوع موسیقی بیشتر بدانید، در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ما همراه باشید.
انواع کوارتت در موسیقی
کوارتت در موسیقی قطعه‌ای است که برای چهار صدا ساخته می‌شود. این قطعه می‌تواند توسط چهار نوازنده یا خواننده اجرا شود؛ اما اغلب به کوارتت زهی اشاره دارد که ترکیب آن شامل دو ویولن، یک ویولا و یک ویولنسل است. این فرم موسیقی از سال ۱۷۵۰ به‌عنوان یکی از ژانر‌های رایج موسیقی مجلسی شناخته می‌شود.
کوارتت ترکیب‌های دیگری هم دارد و می‌تواند با سازهای متنوعی نواخته شود؛ مثل کوارتت بادی چوبی یا برنجی، کوارتت پیانو و کوارتت فلوت. از طرفی کوارتت آوازی نیز وجود دارد که توسط صداهای سوپرانو، آلتو، تنور و باس اجرا می‌شوند.
یک نوع کوارتت جز نیز وجود دارد که در آن ساکسیفون یا ترومپت (ساز اصلی)، پیانو، باس و درامز نواخته می‌شوند و بداهه‌نوازی نیز نقش مهمی دارد. کوارتت راک یا پاپ نیز اغلب از خواننده اصلی، یک نوازنده گیتار، یک نوازنده باس و یک نوازنده درامز تشکیل می‌شود.
کوارتت چه ویژگی‌هایی دارد؟
تعادل و تعامل غنی، یک ویژگی شاخص در کوارتت‌ها است. در این قطعه‌ها نوعی ارتباط و پاسخ‌گویی بین چهار ساز شنیده می‌شود که بسیار است. با وجود چهار صدای مختلف، هر صدا وضوح خاصی دارد و به طور مستقل شنیده می‌شود. یک ویژگی دیگر این است که با وجود این که تنها چهار ساز وجود دارند، طیف هارمونیک گسترده است. در این فرم موسیقی هیچ سازی غالب نیست و اغلب صدای سازها به طور چرخشی شنیده می‌شود.
تاریخچه و شکل‌گیری کوارتت
کوارتت زهی برای اولین بار در آثار جوزف هایدن در اواخر قرن ۱۸ پدیدار شد. در سال ۱۷۸۱ او ساختاری ایجاد کرد که چهار ساز به یک اندازه در آن نقش داشته باشند و به این ترتیب پایه‌های کوارتت را تثبیت کرد. کوارتت‌های موتزارت نیز بر این فرم موسیقی تاثیر زیادی گذاشتند و به آن شکل دادند. در دوره رمانتیک نیز بتهوون و شوبرت این فرم موسیقی را از نظر احساسی و فنی گسترش دادند. در قرن بیستم نیز آهنگسازانی مانند شوستاکوویچ و بارتوک بر این فرم تاثیر گذاشتند.
