کانتات یک فرم موسیقی آوازی است که قدمت آن به ایتالیا و سالهای ۱۶۲۰ تا ۱۶۲۹ برمیگردد. اگر میخواهید بیشتر درباره این اصطلاح بدانید، در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ما همراه باشید.
کانتات در موسیقی
کلمه کانتات (cantata) ریشه ایتالیایی دارد و از لغت کانتاره (cantare) میآید که به معنی آواز خواندن است. کانتات در موسیقی یک قطعه آوازی یک یا چند نفره است که با همراهی سازها اجرا میشود. این قطعه چند موومان دارد و اغلب یا یک گروه کر اجرا میشود.
کانتات کاملا مخالف سونات است که فقط برای سازها و بدون آواز نوشته میشود. امروزه بهصورت بیقیدانه به هر اثری که برای آواز و ساز نوشته میشود کانتات میگویند.
تاریخچه
اولین کسی که در آثارش از کلمه کانتات استفاده کرد، یک آهنگساز ایتالیایی بهنام آلساندرو گراندی (Alessandro Grandi) بود. او بین سالهای ۱۶۲۰ تا ۱۶۲۹ در در یکی از آثارش بهنام کانتاتها و آریاها برای خواننده سولو (Cantade et arie a voce sola) از این لغت استفاده کرد. پیشگام کانتات نیز آریاهای استروفیک و مادریگالهای اواخر کلودیو مونتهوردی بودند.
بعد از آلساندرو گراندی، آهنگسازان ایتالیایی دیگری کانتات را در دو فرم ساختند؛ فرم اول کانتات سکولار و غیر مذهبی و فرم دوم کانتات مقدس بود. از آهنگسازان معروف کانتات در قرن ۱۷ میتوانیم به لوئیجی روسی، پیترو آنتونیو چستی و جاکومو کاریسیمی اشاره کنیم.
نسل دوم نویسندگان کانتات این فرم را به زنجیرهای از رسیتاتیفها و آریاهای دا کاپو برای یک یا دو خواننده تبدیل کردند. آلساندرو استرادلا، ماریو ساویونی، جیووانی لگرنتزی نیز از این فرم در موسیقی اشرافی دربارهای رم و سایر نقاط اروپا استفاده کردند.
با وجود تاریخچه طولانی کانتات، بسیاری این فرم را برای اولین بار با یوهان سابستین باخ شاناختند. باخ مستقیما از این لغت استفاده نمیکرد و اصطلاحات قدیمیتری مثل موتتو، کنسرتو یا اود را به کار میبرد؛ ولی ویراستاران قرن ۱۹ از اصطلاح کانتات برای برحی از آثار راو استفاده کردند. در زمان باخ کانتاتهای سکولار مثل کانتات قهوه رایج بود. در وین نیز آهنگسازان بزرگی مثل موتزارت این سنت را دنبال میکردند و برای مناسبهای خاص کانتات مینوشتند؛ اما این فرم استفاده به مرور دچار زوال شد.
