موسیقی تلفیقی چیست ؟
موسیقی تلفیقی همانطور که از نام آن می توان حدس زد، از تلفیق دو یا چند موسیقی ایجاد می شود. د رواقع موسیقی تلفیقی که به آن فیوژن نیز گفته میشود ،گونهای از موسیقی است که نتیجه تلفیق دو یا چند فرهنگ موسیقایی است. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این سبک از موسیقی بیشتر آشنا شوید. موسیقی تلفیقی چیست؟ موسیقی تلفیقی ترجمه اصطلاح موسیقی فیوژن است که در اصل و ابتدا به ترکیب موسیقی جز با فانک و راک گفته میشدهاست. در موسیقی تلفیقی همواره تلاش در به هم رساندن موسیقی در دهکده جهانی موسیقی است .موسیقی تلفیقی هنر و ابتکار ترکیب عناصر دو یا گاهی چند سبک موسیقی متفاوت برای خلق سبکی جدید در موسیقی است. نشاندن یک ساز غربی در کنار یک ساز ایرانی در ملودی یا ترکیب موسیقی کلاسیک غربی یا موسیقی دستگاهی ایرانی میتواند منجر به خلق اثری تلفیقی شود. چند سالی است که طرفداران موزیک تلفیقی در ایران افزایش یافتهاند. به عنوان مثال میتوان به تلفیق موسیقی ایرانی و موسیقی کلاسیک غربی در آلبوم (مولانا و باخ) اثرداوود آزاد یا تلفیق موسیقی اصیل آذربایجان با موسیقی جز که توسط عزیز مصطفی زاده در آذربایجان صورت میگیرد، اشاره کرد. تاریخچه
پنج ترانه عالی برای تمرین خوانندگی
اگر به خوانندگی علاقه دارید باید علاوه بر شناخت تئوری موسیقی، تمرین و پشتکار هم داشته باشید. برای تمرین خوانندگی بهتر است ترانه های مناسب انتخاب نمایید زیرا هر آوازی نمی تواند شما را در مسیر درست قرار دهد. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام پنج ترانه عالی برای تمرین خوانندگی معرفی کرده ایم. پس اگر به آواز و خواندن علاقه دارید می توانید با این ترانه های عالی تمرین خوانندگی نمایید. مهارت ها و روش هایی برای تمرین خوانندگی و آواز تمرین بسیار، مداوم و صحیح هنر گوش دادن آماده سازی و گرم کردن صدا سعی کنید با صدای خودتان بخوانید صبر و حوصله در انجام تمرینات گوش دادن به آوازهای قدیمی اعتماد بنفس در خوانندگی ترانه هایی که برای تمرین خوانندگی مناسب هستند شعر اول صدایم کن میهن خیلی بلند ؛ گویی دلتنگی کزین ستم و ستم بر نهر هایت ؛ سخت نالانی صدایم کن چو دلتنگی کـه از دوری ؛ بی تابی صدایم کن کـه از عشقت میپوسم بـه ارامی مه و خاک و فلک زندانیم کردند در غربت شدست این مردن و نابودی تدریجیم عادت بگو حرفی کـه گرمای صدایت خون در قلبست صدایم کن صدایم کن کـه خشکیدم دراین ظلمت خدایا
آشنایی با سازی به نام ابوا
سازهای بادی که با کمک دمیدن در آن صدا تولید می کنند، دارای انواع متعددی می باشند. هر کدام از این سازها با توجه به ویژگی و ساختاری که دارند، صدای خاصی تولید می کنند. در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام می خواهیم شما را با ساز ابوا آشنا نماییم پس اگر نام این ساز را تا به حال نشنیده اید یا به سازهای بادی علاقه دارید، تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید. ساز ابوا اُبوا به معنای چوب بلند یا اعلا می باشد .این ساز، یک ساز بادی چوبی دوقمیشی یا ساختهشده از مواد مصنوعی است که معمولاً در موسیقی کلاسیک غربی بهکار میرود. ابوا تقریباً دارای ۶۵ سانتیمتر طول، کلیدهای فلزی، و سوراخهای مخروطیشکل است که صدا با دمیدن در آن تولید میشود. نُت این ساز را با «کلید سُل» مینویسند. کوک ارکستر یکی از نکات جالب در مورد این ساز این است که کوک ارکستر قبل از نواختن از این ساز گرفته میشود و دلیل آن دقیق بودن کوک ابوا می باشد. اگر نی برای ما ایرانی های یادآور یک ساز سوزناک و دشتی می باشد، ابوا نیز این حس را در نیان غربیان ایجاد می نماید. ابوا را به رنگ سبز
مرتضی نیداوود، نوازنده تار و ردیف دان یرانی
مرتضی نیداوود، نوازنده تار و ردیف دان یرانی است که تصنیف های بسیار شناخته شده ایی از وی به جای مانده است.از مهمترین این تصنیف ها که می توان به آن اشاره نمود، تصنیف ماندگار و جاودان مرغ سحر می باشد .این تصنیف بارها توسط هنرمندان بازخوانی شده است. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این هنرمند برجسته ایرانی بیشتر آشنا شوید. مرتضی نیداوود، نوازنده تار و ردیف دان یرانی نیداوود در سال ۱۲۷۹در تهران به دنیا آمد. او ذوق آهنگسازی کم نظیری داشت. استعداد وی در موسیقی در همان اوان کودکی آشکار شد و پدرش «بالا خان» که خود اهل موسیقی بوده و با تار و تنبک آشنایی داشت، او را به درس آقا حسینقلی استاد تار برد. مرتضی خان دو سال نزد آقا حسینقلی و سه سال نزد شاگرد برجسته او درویش خان ردیف موسیقی و تار نوازی را آموخت و موفق شد از دست درویش نشان «تبرزین طلایی»، را که تنها به شاگردان ممتاز داده میشد، دریافت کند. نیداود در بیست سالگی به تأسیس کلاسی برای تدریس تار و ردیف موسیقی ایرانی اقدام کرد که بعدها پس از مرگ نابهنگام استادش درویش خان ادامه آموزش شاگردان استادش را نیز برعهده گرفت. همکاری
آشنایی با سبک امبینت
سبک امبینت یکی از سبک هایی است که شاید افراد زیادی با آن آشنایی نداشته باشند..در سبک اَمبینت بیش از آنکه به ملودی و ضرب اهمیت داده شود به عناصر کمپوزیسیون و جنس و بافت صداها توجه میشود.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این سبک بیشتر آشنا شوید. سبک امبینت موسیقی اَمبینت گونهای از موسیقی برآمده از آثار هنرمندان سینث پاپ تجربی دههٔ ۱۹۷۰ میلادی مانند کرافت ورک و برایان اینو می باشد.این افراد مبنای موسیقی را در استفاده ازسینث سایزر می دانستند . در موسیقی اَمبینت بیش از آنکه به ملودی و ضرب اهمیت داده شود به عناصر کمپوزیسیون و جنس و بافت صداها توجه میشود. آثار هنرمندان موسیقی کلاسیک / آوانگارد مانند اریک ساتی و کلود دبوسی نیز تأثیر مهمی در بسط ساختار موسیقی اَمبینت داشت. مفهومی که ساتی از نوشتن قطعههای ساده برای تکنوازی پیانو یا اجرا توسط نوازندگان محدود در نظر داشت، همجنسی شگفتآوری با تعریف اِنو از موسیقی اَمبینت دارد: «ایجاد فضای خوشایند موسیقایی که صداها بهجای اینکه به زور محیط را احاطه کنند، به شیوهای دلپذیر در آن پراکنده شدهاند.» متفاوت و غیر مشابه سبک امبینت یکی از سبکهایی است که میتوان گفت شبیه به هیچ یک از سبکهایی
طناز اسداللهی مدرس ویولن و ویولا
ویولن و ویولا دو ساز با ساختار نسبتا مشابه می باشد که علاوه بر تفاوت هایی که در اندازه فیزیکی آن ها وجود دارد، تفاوت های دیگری نیز قابل بیان است.شناخت این تفاوت ها می تواند به انتخاب دقیق تر شما کمک نماید.در مطالب پیشین تفاوت این دو ساز را به خوبی برای شما بیان کرده ایم، در این مطلب می خواهیم شما را با طناز اسداللهی مدرس ویولن و ویولا آموزشگاه موسیقی الهام، آشنا نماییم. طناز اسداللهی مدرس ویولن و ویولا اسدالهی فارغ التحصیل هنرستان عالی موسیقی در رشته نوازندگی (ساز ویولن) میباشد. طناز اسداللهی مقطع کارشناسی خود را در رشته موسیقی(نوازندگی ساز جهانی) و در دانشگاه عالی موسیقی تهران (ویولا) به پایان رسانیده است.همچنین وی فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد نوازندگی ساز جهانی(ویولا) از دانشگاه تهران نیز می باشد. طناز اسداللهی فراگیری موسیقی از سن ٩ سالگی و با ساز ویولن آغاز نمود، و نزد اساتیدی چون دکتر ستاره بهشتی، دکتر آذین موحد، مهربانو توفیق، سروش دهبستی، تقی ضرابی، مازیار ظهیرالدینی، دکتر امین هنرمند، محمدرضا تفضلی، دکتر هومان اسعدی، پیام گرایلی، ایمان فخر، پانیذ فریوسفی، Isabel Villanueva و Christian Heinecke بهره برده است. فعالیت هنری طناز اسد اللهی از جمله فعالیت های هنری طناز اسد اللهی می
ویژگی های ساز کاخن
ساز کاخن که در دسته سازهای کوبه ای قرار می گیرد، از سازهای محبوب و پرطرفدار این روزها می باشد.نوازنده با نشستن بر روی این ساز و ضربه زدن به آن، ریتم بسیار زیبایی را تولید می نماید.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام می خواهیم ویژگی های ساز کاخن را مورد بررسی قرار دهیم،پس اگر به این ساز علاقه دارید تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید. ساز کاخن این ساز از نظر ظاهری تقریباً مانند یک صندلی است که نوازنده روی آن نشسته و با ضربه زدن به بدنه ی آن، صدای ساز منتشر میشود. ساز کاخن از جمله سازهای مهم اسپانیایی است. این ساز کوبهای که نوازندگان می توانند روی آن نشسته و با ضربات کف و انگشتان دست خود، صداهای مختلفی را تولید کنند، در موسیقی های آفرو- پرویی و سبک فلامینکو و جَز استفاده می شود. این ساز ابتدا توسط کولی های اسپانیایی با ضرب گرفتن بر روی جعبه میوه به همراه گیتار به صورت ریتم اجرا شد و بعدها حالتی ساز گونه به خود گرفت و به مرور زمان به کاخون امروزی تبدیل شد. اصیل ترین وارثان این ساز بردگان غرب و مرکز آفریقا هستند که به آمریکا وارد شدند.
اثر نزدیکی در میکروفن چیست؟
همانطور که می دانید، میکروفون یا صدابَر دستگاه یا حسگری است که صدا را به جریان الکتریسیته تبدیل میکند .اما در هنگام استفاده از میکروفن ممکن است اتفاقاتی صرت پذیرد که در موسیقی و ضبط صدا بسیار حائز اهمیت است.یکی از این اتفاقات که در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام به آن پرداخته ایم، اثر نزدیکی در میکروفن می باشد. میکروفن امروزه بیشتر میکروفون ها از سیستمهای القای الکترومغناطیسی (میکروفنهای پویا یا دینامیک) ، تغییر گنجایش خازنی (میکروفنهای خازنی یا کاندنسر) ، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی (مدولاسیون) نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره میبرند . هر میکروفون دارای پنج خصوصیت اصلی و مهم است : حساسیت امپدانس پاسخ فرکانس جهت دار بودن مغناطیس دلیل اثر نزدیکی میکروفون اثر نزدیکی در میکروفون، نتیجه اختلاف دامنه امواج صوتی، در هنگام عبور از دیافراگم میکروفون است. فرکانسهای بالا و پایین به طور متفاوتی از طریق میکروفون حرکت میکنند. نتیجه نهایی معمولا افزایش صدای بیس است. در واقع اثر مجاورت یا نزدیکی پدیده ای است که با نزدیک کردن میکروفون به منبع صوتی به افزایش فرکانس های پایین منجر می شود. این پدیده بیانگر این است که هرچه به منبع صدا نزدیک تر شوید، بیس ضبط
پنج دلیل مهم برای یادگیری یک ساز
تحقیقات بسیار زیادی پیرامون اثرات گوش دادن به موسیقی و یا نواختن ساز انجام شده است و دلایل بسیار زیادی وجود دارد که نواختن یک ساز را توصیه کنیم. اما در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام می خواهیم پنج دلیل مهم یادگیری ساز را با هم ببینیم. پس لطفا تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید. ورزشی برای ذهن بیایید ابتدا به مغز به عنوان یک عضله نگاه کنیم، مهمترین عضله در بدن شما. تصور کنید که هر روز یک ورزشکار برای تقویت عضلات خود به باشگاه میرود، بنابراین انسان باید مغز خود را تمرین داده و تقویت کنند. بسیاری از افراد به روشهای مختلف به تقویت ذهن خود میپردازند، برخی کتابهای چالش برانگیزی را میخوانند، برخی دیگر بازیهای هوش انجام میدهند، حتی برخی زبان جدیدی یاد میگیرند. با این وجود، مغز باید تغذیه شود تا رشد کند. یادگیری یک ساز موسیقی نه تنها مغز را تقویت و تغذیه میکند، بلکه بسیاری از جنبههای شناختی و جسمی بدن انسان را نیز بهبود میبخشد. پنج دلیل مهم برای یادگیری ساز ۱- نواختن یک ساز موسیقی حافظه را بهبود می بخشد به گفته دانشمندان موسیقی یک نوع حالت مراقبه برای مغز ایجاد می کند و باعث آرامش
قشنگ کامکار، نخستین زنی است که پس از انقلاب روی صحنه رفت
قشنگ کامکار که عضوی از گروه کامکار ها می باشد، نخستین زنی است که پس از انقلاب اسلامی روی صحنه رفت و به صورت صحنهای موسیقی اجرا کرد.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با قشنگ کامکار بیشتر آشنا شوید. بیوگرافی قشنگ کامکار قشنگ کامکار در ۲۵ بهمن ماه سال ۱۳۳۲ و در شهر سنندج متولد شد. وی نوازندهٔ سه تار و ویلن و از اعضای گروه کامکارها است. او از ابتدای شکلگیری گروه کامکارها به عضویت این گروه درآمده و در اولین کنسرتشان (۱۳۴۴) خوانندهی گروه بوده است. فعالیت هنری قشنگ در سنین خردسالی فراگیری ویلن را نزد پدرش استاد حسن کامکار آغاز کرد و در همان سال ها با مهارت، قطعات استــاد صبـا را می نواخت. قشنگ در گروه موسیقی پدر، علاوه بر نوازندگی ویلن به خوانندگی هم مشغول شد. وی از طریق رادیو و شنیدن نوازندگی استاد احمد عبادی ، در سنندج، با ساز سهتار آشنا شد و در سن ۱۴ سالگی پس از سفر به تهران نزد چند تن از اساتید موسیقی، از جمله سعید هرمزی، محمد رضا لطفی و حسین علیزاده به یادگیری ساز سهتار پرداخت . گروه موسیقی کامکارها در سال ۱۳۴۴ برای نخستین بار در سنندج، به عنوان گروهی خانوادگی
