آشنایی با ساز چنگ رومی
چنگ رومی یا لیرا یک ساز باستانی به شمار می آید. این ساز در ابتدا در سومر عراق کنونی مورد استفاده و نواختن قرار می گرفته است و سپس بعدها به سراسر دنیا معرفی شد. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این ساز قدیمی و خوش صدا بیشتر آشنا شوید. ساز چنگ رومی چنگ رومی، دارای داستان های افسانه ای مختلفی است. بسیاری از افسانه ها حکایت از ساخت آن توسط هرمس می دهند که یکی از خدایان در یونان باستان بوده است و در برخی افسانه های دیگر عنوان شده است که این ساز توسط یک چنگ زن معروف به نام اورفئوس به همگان شناخته شده است، چرا که او یکی از اصلی ترین افرادی بوده است که آن را می نواخته است. در ستارهشناسی نیز، صورت فلکی شبیه این ساز را به نام «لیرا» یا «شلیاق» میشناسند. ساز لیر از خانواده سازهای زهی زخمهای است. سازهای زهی زخمهای یکی از زیرمجموعههای سازهای زهی هستند که با حرکت دادن زه یا تار، ساز نواخته میشوند. چرا ساز چنگ رومی محبوب است؟ چنگ رومی به دلایل مختلفی، امروزه به شهرت فراوان رسیده است و در کشورهای مختلفی به عنوان یکی از ساز های مهم شناخته
یادگیری ویلون راحت تر است یا ویولنسل؟
ویولن و ویولنسل از سازهای آرشه ای بوده که اگرچه در ظاهر شباهت هایی به هم دارند اما از نظر ابعاد و صدا بسیار متفاوت هستند. ویولنسل به عنوان یکی از ساز های بزرگ و نسبتا سنگین محسوب می شود به طوریکه نوازنده باید از زمین برای نگه داشتن آن استفاده نماید.اما ویولن روی شانه و زیر چانه قرار می گیرد. یکی از سوالاتی که برای هنرجویان وجود دارد سختی یادگیری این دو ساز است.اگر می خواهید بدانید یادگیری ویلون راحت تر است یا ویولنسل ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام را بخوانید. ویولنسل ویولنسل یا چِلو سازی زهی و آرشهای از خانوادهٔ ویولن است. صدای این ساز در منطقهٔ میانیِ سازهای این خانواده قرار دارد. ویولنسل از ویولن و ویولا (ویولن آلتو) بزرگتر است. در هنگام اجرا، این ساز در بین دو پای نوازنده قرار میگیرد و از طرفی دیگر، توسط میلهای که در انتهای آن تعبیه شده، روی زمین استوار میشود. این ساز از خانوادهٔ سازهای زهی آرشهای است. استفاده از این ساز در تکنوازیها (سُلو)، در گروهنوازیها، از جمله در ارکسترهای مجلسی و ارکسترهای سمفونیک متداول است. این ساز عضو ثابت در ارکسترها به صورت استاندارد است که در بخش باسِ زهیها قرار میگیرد.
نکات مهم برای خرید سه تار خوش صدا
سهتار به عنوان یک ساز ایرانی، از سازهای زهی و مضرابی به شمار می آید. این ساز، از ۴ سیم که از جنس فولاد و برنزمی باشد، تشکیل شده است. تارها به موازات دسته، از کاسه تا پنجه کشیده شدهاند. اما برای آنکه سه تار صدای زیبایی داشته باشد، باید دارای ویژگی های خاصی باشد.اگر میخواهید یک سه تار خوش صدا خریداری نمایید، پیش از انتخاب ساز خود حتما ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام را بخوانید. سه تار سهتار سازی از خانواده سازهای دوتار و تنبوربودهاست که امروزه در طبقه بندی سازهای موسیقی سنتی ایران و با پرده بندی مشابه به سازتار به شمار میرود. در ساخت ساز سهتار معمولا ازچوب گردو، توت و افرا برای کاسه، چوب توت برای صفحه و چوب گردو برای دسته استفاده میشود. ساخت کاسه به سه روش چسباندن ترکههای چوب، تراش یک تکه و یا استفاده از کاسه کدو امکان پذیر است.همانطور که گفته شد، سیمهای سهتار از جنس فلز برنز و فولاد میباشد و در تزیین ساز به فراخور سلیقه سازنده از سایر چوبها و همچنین از صدف، استخوان و عاج استفاده میگردد. معمولا برای محافظت از چوب و براق کردن بدنه سهتار ازلاک الکل استفاده میگردد ویژگیهای یک
زندگینامه عبدالله دوامی
عبدالله خان دوامی از استادان و ردیف دانان موسیقی اصیل ایرانی بود. از عبدالله دوامی برخی نوارهای خصوصی باقی مانده که بیشتر جنبه آموزشی دارند. نت، ردیف آوازی او و تصنیف های قدیمی به کوشش فرامرز پایور چاپ شده و آلبوم نوارهای ردیف آوازی او نیز انتشار یافته است. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این هنرمند برجسته بیشتر آشنا شوید. زندگینامه عبدالله دوامی دوامی در ۱۲۷۰ در روستای طاد از توابع تفرش دیده به جهان گشود. پدرش ابوالقاسمخان دوامی از خرده مالکین آن منطقه بود. عبدالله در ۸ سالگی به تهران مهاجرت کرد. در نوجوانی به شاگردی علی خان نایب السلطنه درآمد و ردیف آوازی راست پنجگاه را از او فراگرفت. سپس نزد اساتید دیگری نظیرمیرزا عبدالله؛ آقا حسینقلی ؛ درویش خان و حسین خان اسماعیل زاده نیز تعلیم دید. در آن زمان مدرسه ای شبانه برای موسیقی به ریاست رکن الدین خان مختاری تأسیس میشود و از عبدالله دوامی، ابوالحسن صبا و علی اکبر خان شهنازی (پسر میرزا حسینقلی) دعوت به عمل میآید تا در سه مرحله ابتدایی، متوسطه و عالی تدریس کنند. ضبط موسیقی عبدالله دوامی عبدالله دوامی همراه با ابوالحسن اقبالآذر، درویش خان، سید حسین طاهرزاده و باقرخان رامشگر برای ضبط
تعریف رنگ در موسیقی
در موسیقی ایرانی اصطلاحاتی وجود دارد که شناخت این اصطلاحات و مفاهیم به شناخت بیشتر موسیقی ایرانی کمک می نماید. رنگ یکی از این اصطلاحات می باشد. ارِنگ یکی ازفرم های اصلی در ردیف موسیقی ایرانی است که برای شادی و رقص نواخته میشده و معمولاً ضرب آهنگ آن شش هشتم است . رنگ نوعی موسیقی سازی است و آواز در آن نقشی ندارد. معمولاً رنگ در انتهای اجرای دستگاه و پس از اجرای تصنیفها و آوازها نواخته میشود.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با تعریف رنگ در موسیقی بیشتر آشنا شوید. تعریف رنگ در موسیقی رنگ ؛ یک فرم (یا به عقیدهٔ برخی یک گونه ی سازی (بدون آواز)،متریک و معمولاً از پیش ساخته است که در پایان برنامهٔ اجرای موسیقی نواخته شده و به عنوان قطعه خداحافظی هم از آن یاد می شود. این قطعه که خود یکی از فرمهای اصلی موسیقی دستگاهی است، اکثرا با ضرب آهنگ شش هشتم اجرا می شود و هدف از آن نشاط بخشی پایانی یک نوبت (اجرای کامل یک دستگاه) است و معمولاً دارای الگوی ریتمیک خاصی به نام «شیر مادر» است. رنگها معمولاً تندای میانه دارند؛ به شکلی که همراهشان رقص شادی اجرا شود. بین قطعات آوازی
آشنایی با انواع پیک گیتار
پیک گیتار برای بعضی از نوازندگان گیتار بسیار کاربردی و مورد نیاز است.اگر شما هم گیتار زدن با پیک را ترجیح می دهید در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام می توانید با انواع پیک گیتار آشنا شوید و انتخاب بهتری از یک پیک گیتار داشته باشید. پیک های گیتار از چه مادهای ساخته شده اند؟ همانطور که میدانید انواع متفاوتی از پیک گیتار وجود دارد که هر کدام از مواد خاصی تولید شده اند و در صدا دهی و کیفیت نواختن متفاوت هستند.اگر می خواهید نواختن با گیتار لذت بخش تر و صدای آن زیبا تر باشد بهتر است با انواع پیک گیتار آشنا باشید. انواع پیک گیتار پیکهای گیتار ممکن است از مواد متنوعی ساخته شوند که هرکدام تاثیر منحصر به فردی بر رنگ صوتی و شیوهی اجرای شما خواهند داشت. پیکهای امروزی اغلب از مواد پلاستیکی مانند نایلون، سلولوئید یا دلرین (اَسِتال) ساخته میشوند. سایر جنسها میتوانند چوب،نمد، فلز، سنگ، پر، استخوان، عاج، شیشه یا لاک لاکپشت (که امروزه ممنوع است) باشند. همانطور که در آزمایش بالا متوجه شدید؛ جنس مادهی سازندهی پیک، بر لحن و قابلیت نوازندگی شما تاثیرگذار است و حتی تفاوت انواع مختلف پلاستیکها، به دلیل سفتی و بافت متفاوتی که
تفاوت ساز بندیر و دف
دو ساز بندیر و دف جزو سازهای کوبه ای دسته بندی می شوند. با وجود شباهت هایی که دارند این دو ساز کاملا متفاوت می باشند که این تفاوت در صدایی که تولید می کنند نیز دیده می شود. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با تفاوت ساز بندیر و دف بیشتر آشنا شوید. معرفی ساز بندیر بندیر یک ساز کوبه ای قابدار است، با قابی چوبی و پوستی که بر روی آن کشیده شدهاست . واژه بندیر در زبان ترکی استانبولی به معنی ساز کوبهای قابدار بزرگ دستی است. بندیر را به عنوان ساز سنتی در آفریقای شمالی، و همچنین در مصر باستان و بینالنهرین استفاده می کردند. در شمال آفریقا به عنوان ساز سنتی استفاده میشود.این ساز اساساً در کشورهای مراکش، الجزایر، تونس، لیبی و گاهی در مصر استفاده میشود. بندیر برخلاف تمبورین یا «دایره زنگی» فاقد سنج یا زنگوله است و بجای آن اغلب یک یا چند زه دارد که از روده حیوانات ساخته شده و در قطر قاب کشیده شدهاست. بندیر در مراسم خاص صوفیها نیز استفاده میشود. مشخصه مراسم صوفیها استفاده از موسیقی، ریتم، حرکات موزون (رقص سماع) برای رسیدن به خودآگاهی است. وقتی با انگشتان یا کف دست به پوست
تفاوت میزان ساده و ترکیبی چیست؟
یکی از مفاهیم مهم در موسیقی ، میزان می باشد. شناخت میزان و انواع آن در صحیح نواختن نت ها بسیار مهم است. میزان به طور کلی به میزان ساده و ترکیبی تقسیم بندی می شود که در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام به توضیح آن پرداخته شده است. اگر می خواهید با تفاوت میزان ساده و ترکیبی آشنا شوید، تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید. تعریف میزان در موسیقی میزان یا ترازه یا ترازک درموسیقی ، نشانههایی است که برای مشخص کردن دورهها و تعداد ضرب در هر دوره، و تشخیص همهٔ نکتههای وابسته وضع شدهاست. هر دوره بهوسیلهٔ خطی عمودی، که حامل را قطع میکند، از دورههای قبل و بعد خود جدا میشود. محتوای میان هر دو خط عمودی را میزان و خطهای عمودی را خط میزان مینامند. به تعریفی دیگر هر قطعه موسیقی از نظر زمان به قسمتهای مساوی تقسیم می شود ، که هر یک از آن قسمتها را میزان و خط قائمی که آنها را از یکدیگر جدا می کند خط میزان گویند. هر میزان ممکن است از دو یا سه یا چهار قسمت مساوی تشکیل شود که آن قسمتها را ضرب گویند . معمول ترین میزانها عبارتند
امیرعلی خلیلی مدرس ویولن
ویولن یکی از سازهای مهم می باشد. نقش این ساز چه در ارکستر بزرگ چه به طور جمعی و انفرادی آنقدر پر اهمیت است که آن را شاه سازها گفته اند. وجهه جهانی ویولن را میتوان در سازگاری آن با فرهنگهای مختلف دید. این ساز طرفداران بسیار زیادی دارد اما به عنوان سازی سخت دسته بندی می شود. اگرچه نحوه تدریس می تواند یادگیری این ساز را بسیار جذاب نماید. اگر شما هم به فراگیری این ساز علاقه دارید، در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با امیرعلی خلیلی مدرس ویولن این آموزشگاه بیشتر آشنا شوید. امیرعلی خلیلی مدرس ویولن امیرعلی خلیلی متولد سال ۱۳۷۷ می باشد. تخصص خلیلی، پرفورمنس ویولن، همنوازی و آنسامبل مجلسی، زیبایی شناسی موسیقی، سلفژ و تربیت شنوایی، تدریس موسیقی کودک بر اساس متد سوزوکی است. وی دارای ۱۴ سال سابقه نوازندگی ویولن می باشد. خلیلی در مسیر هنری خود از اساتیدی چون امیر فتحی، مازیار ظهیر الدینی، دکتر ستاره بهشتی، حسین قنبری، شایا اسدی، بابک پاکزاد، کیاوش صاحب نسق، علی رحم جو آذر و دکتر ایمان فخر، بهره برده است. همچنین، گذراندن دوره مربی گری سوزوکی، گذراندن دوره تاریخ موسیقی غرب با رویکرد شنیداری و دوره سلفژ کاربردی و تفسیر موسیقی با
بیوگرافی مریم ابراهیم پور
مریم ابراهیم پور یکی از بانوان پر افتخار موسیقی ایران می باشد. ابراهیم پور نوازنده ویولن ؛ قیچک و خواننده موسیقی سنتی ایرانی است .او عضو گروه موسیقی کامکارها و نوازنده ویولن ارکستر سمفونیک تهران نیز می باشد .در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این هنرمند برجسته و توانمند ایرانی بیشتر آشنا شوید. بیوگرافی مریم ابراهیم پور مریم ابراهیم پور در خانواده ای هنردوست چشم به جهان گشود و از همان کودکی با هنر و موسیقی ایرانی آشنا شد. پدرش «محمد ابراهیمپور» موسیقی سنتی ایران ؛ سازهای موسیقی و آواز را به وی آموخت و مادرش «مهجبین» او را با اشعار و نوشتههای نویسندگان بزرگ ایران آشنا کرد. همچنین عموی او فریبرز ابراهیم پوراز شاعران و نویسندگان مطرح و اهل کرمانشاه بود. مریم، در خانوادهای بزرگ شده بود که اهل فرهنگ و موسیقی بودند، هر دو مادربزرگهایش صدای خوشی داشتند، پدرش چند ساز را مینواخت و به همین دلیل افرادی به خانه آنها رفتوآمد داشتند که در این زمینه فعالیت میکردند. علاوه بر آن، از کودکی به کلاس باله علاقه داشت و همین ماجرا سبب شد تا با شوپن، راخمانینف و خاچاتوریان آشنا شود. ابراهیمپور دانش آموختهٔ زبان ایتالیایی دانشگاه آزاد تهران است. زبان مادری
