ساز چنگ را بیشتر بشناسید
ساز چنگ را عموما به عنوان یک ساز خاص می شناسند و دلیل آن شکل ظاهری و نحوه نواختن آن می باشد.در ایت مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام قصد داریم تاشما را با این ساز زیبا بیشتر آشنا نماییم.با ما همراه باشید. معرفی ساز چنگ چنگ را در زبان ایتالیایی و اسپانیایی Arpa، در زبان آلمانی Harfe، در زبان فرانسه Harpe و در انگلیسی Harp مینامند. یک ساز زهی و تقریبا مثلثی شکل از جنس چوب افرا و گردو است که در اندازههای مختلف ساخته میشود؛ لذا تعداد سیمهایش میتواند از ۱۹ تا ۴۷ متفاوت باشد. چنگ، سازی رشتهای است که با انگشت نواخته میشود که تکنیک نوازندگی در جهان هشتانگشتی است اما تکنیک نوازندگی در ایران طبق اطلاعات استخراجشده از مستندات باستانی، دهانگشتی است. همچنین، چنگ گونهای ساز زهی باستانی است و در کنار ساز عود ( بربت ) از مشهورترین سازهای ایران باستان بهشمار میآمدهاست. تاریخچه ساز چنگ پیدایش چنگ از پیدایش کمان نشأت گرفته است؛ در اثر تیراندازی، زه مرتعش می شده و صدای کمی به گوش می رسیده است. چنگ های اولیه شبیه کمانی از نی و چوب بوده که زهی میان آن کشیده شده است. به طور کلی،ساز چنگ تاریخچه ای بسیار طولانی را
ضرب آهنگ یا ریتم چیست؟
ضرب آهنگ یا ریتم از جمله واژه هایی است که در زمینه موسیقی بسیار مهم و کاربردی است و شناخت آن از اولین قدم های مهم برای شروع موسیقی می باشد. ضرب آهنگ یا همان ریتم به معنی توالی ضربه های آهنگ که برای موزون کردن نوای موسیقی به کار می رود. به عبارت دیگر تکرار پی درپی یک حرکت پایدار در زمان مشخص را در موسیقی وزن یا ریتم می نامند.در ادامه این مطلب از وبلاگ اموزشگاه موسیقی الهام بیشتر بخوانید. تعریف ریتم به هر عمل یا حرکت متناوب ریتم میگویند. اساس ریتم در واقع یک الگو است که مدام تکرار میشود. معمولا انسانها از کارهایی که یک الگوی منظم (یا همان ریتم) داشته باشد لذت بیشتری میبرند. ریتم و حالتهای مختلف آن در تمام عناصر طبیعی و اتفاقات و انرژیهای آزادشده در محیط پیرامون و نیز حتی در مفاهیم و تصورات ذهنی نفوذ دارد. هرچیزی که وجود دارد از ضربآهنگی درونی تشکیل شده و همچنین در روند تکامل درگیر ریتمهای بیرونی نیز میگردد و در نهایت مجموعههای منظم بزرگتری را شکل میدهند. این ریتمها از انرژیهایی برخوردار هستند که در صورت همخوانی با ریتمهای پیرامون در یکدیگر تافته شده و انرژیهای همسوی بزرگتری را آزاد میکنند و نیز
ساز هارپجی چیست؟
Harpejji، یک ساز بی سیم منحصر به فرد است که با ضربه زدن به تارها نوای به خصوصی از آن پخش می شود .برای آشنایی بیشتر با ساز هارپجی ادامه این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام را بخوانید. ساز هارپجی (harpejji) ساز هارپجی (harpejji) از نظر تکنیک نواختن و نوع صدای تولیدی ترکیبی از گیتار کلاسیک، گیتار بیس ، گیتار الکتریک و پیانو (کیبورد) بوده و کمی هم به چنگ شبیه است. این ساز چند مدله مختلف دارد که بین ۳ تا ۵ اکتاوه هستند. بر اساس ساز شناسی این ساز در ردهی سازهای زهی و همچنین سازهای الکترونیک به شمار می رود. هارپجی یک ساز موسیقی رشته ای الکتریکی است که در سال ۲۰۰۷ توسط تیم میکس ، بنیانگذار محصولات موسیقی مارکودی ساخته شد و از نوادگان StarrBoard است. هدف این ساز از بین بردن فاصله صدا و تکنیک بین گیتار ، گیتار باس و پیانو است شکل ساختاری سطح آن دارای چیدمانی است که به صورت صوتی صعودی از طریق رشته ها تنظیم شده است و در حالی که رشته ها از پلیر با برد پنج اکتاو از A0 تا A5 دور می شوند ، نیمه صوت صعودی آغاز می شود. اولین مدل هارپجی با ۲۱ سیم،
قانون ۱۰ هزار ساعته نوازندگان چیست ؟
قانون ۱۰ هزار ساعته یک قانون جالب برای یادگیری است. برای افرادی که می خواهند نوازندگی را آغاز نمایند، همیشه یک سوال اساسی وجود دارد! چه قدر باید تمرین کنم تا یک نوازنده خوب بشوم؟! اگر برای شما هم این سوال وجود دارد به طور خلاصه باید بگوییم، نوازندگان حرفهای یک قانون واحد به نام ؛ قانون ۱۰ هزار ساعته دارند.اما این قانون چیست؟ در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام بخوانید. آیا چیزی به نام استعداد ذاتی وجود دارد؟ پاسخ مشخص این است: بله. همانطور که همه بازیکنهای «هاکی» به بازیکن حرفهای تبدیل نمیشوند.تنها عدهای به سطح حرفهای میرسند؛ آنهایی که استعداد ذاتی دارند. موفقیت، یعنی استعداد به علاوه آمادگی. اما مشکل این دیدگاه آن است که هرچه روانشناسان بیشتر به مشاغل افراد مستعد نگاه میکردند، کمتر به نظر میرسید که استعداد، در آن شغل تاثیرگذار بوده باشد و بیشتر آمادگی افراد موجب موفقیتشان در آن حرفه شده است. برای موفق شدن در هرچیزی باید ۱۰ سال هرهفته بمدت ۲۰ ساعت روی ان کار و تمرین کنید ( قانون ۱۰ هزار ساعته ) این کار را بکنید و موفقیت غیرقابل اجتناب خواهد بود – اصلا مجبور نیستید که یک نابغه باشید ، در حقیقت اصلا چنین چیزی
تصنیف چیست؟
تصنیف رایجترین فرم درموسیقی سنتی ایرانی است که وزن متریک دارد .نام کامل این فرم احتمالاً «تصنیف صوت» بوده که به مرور زمان کوتاه شدهاست.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با تصنیف بیشتر آشنا شوید. تصنیف اصطلاح تصنیف از حوالی سدهٔ ۸ تا ۹ قمری به کار رفته و در سدهٔ دهم قمری رواج یافتهاست. با این حال، برخی محققان موسیقی واژهٔ تصنیف را به معنایی عامتر که شامل هر موسیقیِ موزون آوازی باشد، تعبیر میکنند و برای آن ریشههای کهنتری مانند گاتاهای زرتشت میجویند. تاریخچه : قدیمیترین تصنیفهایی که امروز بهجا مانده مربوط به دورهٔ عبدالقادرمراغه ای (که در دورهٔ تیموریان میزیست) است. تصنیفهای دورهٔ صفویه اغلب اوزان عروضی داشتند. در دورهٔ زندیه نوع خاصی از تصنیف با نام ( « کار عمل » یا «کار و عمل») رایج بود که گاه مقصود از آن نمایش دادن مقام و گوشههای هر دستگاه بود. همچنین تصنیفهای عامیانهای نیز در واکنش به مسائل سیاسی و اجتماعی ساخته میشدند. اما رواج تصنیف به شکل امروزی، به اواخر دورهٔ قاجاریه وآغاز جنبش مشروطه ایران نسبت داده میشود. در این دوره، شاعران و آهنگسازان بسیاری به تصنیف روی آوردند و بسیاری از این تصنیفها وضعیت سیاسی و اجتماعی جامعهٔ آن دوران
آیا ساز دهل فقط از دور خوش است؟
یکی از ضرب المثل های رایج در زبان فارسی ” ساز دهل از دور خوش است ” می باشد.اما آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا اینچنین می گویند و آیا واقعا ساز دهل فقط از دور خوش است؟در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام بخوانید! معرفی ساز دهل یکی از سازهای کوبه ای فوق العاده ی زیبای موسیقی، دهل نام دارد. دهل سازی است دوار، بزرگ و از نوع دو طرفه که با استفاده از یک چوب بزرگ به نام ” چوگان ” یا Chogan و همچنین یک چوب کوچک به نام ” ترکه ” یا Tarkeh نواخته می شود. دو طرفه بودن ساز دهل، سبب شده است تا این ساز کوبه ای، سازی دو رویه نیز باشد. دو رویه ای که هر دو طرف آن، پوستی از گاو و یا گاومیش دارد. تاریخچه دهل در خاورمیانه و به ویژه ایران دارای گونههای فراوان محلی است. برای نمونه در جنوب ایران گونههای زیادی از دهل مانند پیپه، جفه، پونکه و تویری وجود دارد. که پوست استفاده شده در دهل زابلی یک طرف از پوست گوسفند ویک طرف از پوست بز است . دقت داشته باشید در بسیاری از فرهنگنامه ها، دهل را طبل
ساز ویولن سل را بیشتر بشناسید
ویولن سل سازی زهی و آرشهای از خانوادهٔ ویولن است. صدای این ساز در منطقهٔ میانیِ سازهای این خانواده قرار دارد. این ساز که در زبان فرانسوی و ایتالیایی به آن ویولن سل و در زبان انگلیسی به آن چلو گفته می شود، صدایی بم، گیرا و بسیار زیبا دارد.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ساز ویولن سل بیشتر آشنا شوید. آشنایی با ساز ویولن سل ویولن سل، سازی بزرگ و سنگین است؛ به طوری که نوازنده برای نواختن ویولن سل ، خود بر روی صندلی می نشیند و ساز را به وسیله ی میله ای آهنی که در قسمت تحتانی آن وجود دارد، بر روی زمین، بین پاهایش، قرار می دهد. ویولنسل از ویولن و ویولا (ویولن آلتو) بزرگتر است. استفاده از این ساز در تکنوازیها (سُلو)، در گروهنوازیها، از جمله در ارکسترهای مجلسی و ارکسترهای سمفونیک متداول است. این ساز عضو ثابت در ارکسترها به صورت استاندارد است که در بخش باسِ زهیها قرار میگیرد. همچنین، در بیشتر آنسامبلهای دیگر نیز حضور دارد. کنسرتوها و سوناتهای فراوان برای ویولنسل نوشته شدهاست. ویولن سل تا اواخر قرن هفدهم به عنوان یک ساز همراه و به منظور اجرای نتهای بم در ارکسترها مورد استفاده قرار می
ساز نی را بیشتر بشناسید
ساز نی به عنوان یک نوع ساز بادی، از ساز های اصیل ایرانی به شمار می رود که دارای آوای بسیار زیبا و عموما حزن انگیز می باشد.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام شما را به طور کامل با این ساز آشنا خواهیم نمود.تا انتهای مطلب با ما همراه باشید. معرفی ساز نی نی یا نی هفت بند از سازهای بادی ایرانی است و از دسته سازهای بدون زبانه است. این ساز متشکل از یک لوله استوانهای از جنس نی که سراسر طول آن از ۷ بند و ۶ گره تشکیل شده است. به همین دلیل به این ساز نی ۷ بند نیز گفته میشود عدد ۷ یکی از اعداد مقدس بابلیهاست و نزد قدما عدد کامل بوده است. بابلیها به علم نجوم اهمیت بسیار میدادند. علوم آنها با اعقاید دینی آمیخته بود و تصور میکردند عطارد، زهره، مریخ، مشتری، زحل و آفتاب و ماه از مظاهر خدایانند، و از ۷ روز هفته هر روز را به ستایش یکی از خدایان اختصاص داده بودند. وسعت صدای این ساز دو اکتاو و نیم است و درانواع آن با کوکهای متفاوت، فاقد یک تا دو نت است.مانند نی «لا کوک» که فاقد نت “دو”، نی «سل کوک» فاقد نت
همه چیز درباره ساز ویولا
ویولن آلتو یا همان ساز ویولا یکی از سازهای زهی و آرشه ای از خانواده ویولن می باشد .طرز نواختن ویولا درست همانند ویولن است اما ویولا کمی بزرگتر از ویولن است و صدای بم تر و عمیقتری دارد. بنابراین زه های آن سنگین تر ضخیم تر هستند و آرشه آن نیز سنگین تر است.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این ساز بیشتر آشنا شوید. آشنایی کامل با ساز ویولا ویولا سازی است که در ساختمان آن زه (سیم) بکار رفته است و با آرشه ( کمان ) نواخته میشود سازهای خانواده ویلن به ترتیب از زیر به بم عبارتند از ویلن ویولا ویلنسل کنترباس تمام سازهای این خانواده دارای چهار سیم میباشند و همچنین تمام این خانواده از نظر ظاهری شبیه به هم بوده و تفاوت آنها در اندازه ی هرساز است. مانند ویلن این ساز فاقد پرده بندی میباشد.این ساز به طور معمول با آرشه نواخته میشوند ولی در مواردی سیم های ساز را با دست به صدا در می آورند. در تمام سازهای این خانواده (ویلن، ویلن سل، کنترباس) وسیله ای برای تضعیف صدا و تغییر رنگ صوتی ساز به کار میرود که سوردین نام دارد . سوردین برای سازها ی زهی ـ
ساز زایلوفون
یکی از سازهایی که معمولا برای شروع آموزش موسیقی کودک مورد استفاده قرار می گیرد، ساز زایلوفون می باشد.به همین علت در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام قصد داریم تا شما را با این ساز به طور کامل آشنا نماییم. ساز زایلوفون زیلوفون یا زایلوفون (Xylophone) سازی موسیقایی است از خانواده سازهای کوبه ای و احتمالاً با ریشهٔ اندونزیایی است . زایلوفون (xylophone) از دو کلمه یونانی زایلون (xylon) و فون (phone) به ترتیب به معنای چوب و صدا گرفته شده است و به معنای «آوای چوب» است. این نام از قرن نوزدهم برای این ساز استفاده شده است.زایلوفون بسیار مشابه سنتور بوده و از خواص مشترکی با سنتور استفاده میکند. امروزه این ساز جدا از سنتور استفاده میشود زایلوفون بر خلاف سنتور کلا از چوب و نی ساخته میشود و از نی بجای سیم که وسیله ی صدا دهی آن است استفاده میشود. از نظر تکنیکی هر سازی که یک ردیف تیغه چوبی در طولهای مختلف داشته باشد که این چوبها بر اساس زیر و بمی (نواک) مرتب شده باشند و با مالت نواخته شوند یک زایلوفون است. امروزه استفاده از کلمه زایلوفون محدودتر شده و به زایلوفون ارکستر اروپایی و آمریکایی که در آنها تیغهها
