آشنایی با ساز فلوت آلتو

آشنایی با ساز فلوت آلتو

همانطور که میدانید فلوت یکی از سازهای قدیمی اسن که در ابتدا با عاج ساخته می شد.رفته رفته این ساز پیشرفته تر شد و اکنون دارای مدل های مختلفی می باشد.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با فلوت آلتو آشنا شوید. فلوت ساز فلوت قدیمی‌ترین ساز شناخته شده جهان است. فلوت‌های باستانی که اخیرا از اعماق زمین کشف شده‌اند، طبق تشخیص باستان شناسان، همگی از جنس استخوان بوده‌اند و غالبا توسط مصری‌ها و یونانیان باستان مورد استفاده قرار می‌گرفتند. هرچند نوع و عملکرد این فلوت‌ها با انواع فلوت که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، متفاوت بودند. فلوت آلتو (Alto flute) اینفلوت سازی است از خانواده سازهای بادی چوبی  و از سازهای ارکستر سمفونیک است. همانطور که از معنای پسوند آلتو مشخص است، در مقایسه با فلوت صدای بم‌تری تولید می‌کند. انگشت‌گذاری آن مشابه با فلوت معمولی است  و صدای مخملی و تُن گرم آن، علاقمندان بسیاری را به خود جلب کرده است این نوع فلوت یک ساز انتقالی است و صدای آن یک فاصله چهارم موسیقایی، بم‌تر از نت نوشته شده می‌باشد. ساختار ساز قطر، طول و وزن فلوت آلتو در مقایسه با فلوت بیشتر است و برای رسیدن به کیفیت صدای خوب، به هوا یا به عبارتی نفس بیشتری نیاز دارد.

نت c در موسیقی چیست؟

نت c در موسیقی چیست؟

اگربخواهید در موسیقی حرفه ای تر عمل کنید، خوب است با نت C آشنا باشید.این نت در نواختن به شما کمک بسیار زیادی می کند.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسسقی الهام با نت C بیشتر آشنا شوید. نت c در موسیقی چیست؟ الفبای موسیقی نت نام دارد. نت، در موسیقی به دو معنی بکار می رود: یکی به معنی واحد صدائی با فرکانس ثابت که نامی بر آن گذاشته شده، که در متون کهن فارسی به آن نغمه می گویند. دیگری به معنی نمایش یا نشانه نوشتاری هر یک از این صداها. در معنی اول نت ها هفت نام برای نوشتن اصوات موسیقایی هستند. نت چیست؟ در ایران به پیروی از فرانسه و ایتالیا نت ها به این صورت نام گذاری می شوند:دو – ر – می – فا – سل – لا – سی (do, re, mi, fa, sol, la, si). روش های نام گذاری دیگر نیز وجود دارد که نت ها را با اصطلاحات «A, B, C, D, E, F, G» عنوان می کنند. نت در واقع الفبای موسیقی هستند که بوسیله آنها صداهای موسیقایی نوشته شده، سپس خوانده و اجرا می شوند. نت‌ها صداهای زیبایی دارند. به عبارتی الفبای موسیقی دارای هفت نت اصلی می

تفاوت های ویلون با ویلونسل

تفاوت های ویلون با ویلونسل

ویلون و ویولنسل دوسازی است که شاید مشابه هم به نظر بیاینداما تفاوت های بسیار زیادی دارند.اما همین شباهت اندک هنرجو را برای انتخاب دچار شک می نماید.اگر شما هم میان انتخاب این دو ساز بر سر دو راهی مانده اید، درادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با تفاوت های ویلون با ویلونسل آشنا شوید تا در تصمیم گیری دقیق تر عمل نمایید. تفاوت های ویلون با ویلونسل ویولن به فرانسوی 🙁 violon) ساز زهی و آرشه ای است. این ساز کوچک‌ترین عضو سازهای زهی؛ آرشه‌ای است. اصالت این ساز به کشور ایتالیا  برمی‌گردد. ویلون ظریفترین ، چابکترین و در عین حال سخت ترین سازها است که کمتر از ۱۰۰ سال پیش به ایران راه پیدا کرد و به دلیل شباهتهایی به ساز کماچه که یک ساز اصیل ایرانی است توانست جایگاه ویژه ای در موسیقی ایرانی پیدا کند. ویولنسل یا ویلنسل یا ویولونسل  : به فرانسوی   ( violoncelle) یا چِلو به انگلیسی : (cello)  یک ساز تنور و باس از خانواده ویولن (شامل ویولن، ویولاو ویولنسل) است ؛ صدای این ساز در منطقهٔ میانیِ سازهای این خانواده قرار دارد در ساخت این ساز از اجزای مشابهی همانند ساز ویلون استفاده می‌شود. ویولن و ویولن سل از سازهای شناخته شده و رایج در خانواده سازهای زهی هستند. وجود

نکات مربوط به نگهداری پوست تنبک

نکات مربوط به نگهداری پوست تنبک

همه ساز ها نیارمند نگه داری و رسیدگی هستند تا کیفیت آن ها حفظ شده و در تولید صدا دچار مشکل نشوند.اگرچه ساز هایی مانند گیتار ، ویلون ، سنتور و… به طور مشخص و به دلیل اجزای آن همیشه رسیدگی می شوند، اما از تنبک هم نباید غافل شد.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با نکات مربوط به نگهداری پوست تنبک بیشتر آشنا شوید. نکات مربوط به نگهداری پوست تنبک این ساز پوستی، از نظر سازشناسی جزء طبل‌های جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان به سازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستان اشاره کرد.ساختمان ساز تمبک از قسمت های دهانه کوچک ، نفیر ، بدنه ، دهانه بزرگ و پوست تشکیل شده است. یکی از نکات مهم که باید به ان توجه داشته باشید این است که پوست تنبک معمولا اگر در هوایی با رطوبت زیاد قرار بگیرد شل می شود و صدای اصلی خود را از دست می دهد. صدای تنبک در این حالت که شل شده و رطوبت گرفته صدایی بم مانند و تالاپ تالاپ مانند به خود می گیرد که نه از لحاظ صدایی جذاب و شنیدنی است و نه این که به راحتی

انواع پوست تنبک و مشخصات آن ها

انواع پوست تنبک

تنبک (تمبک، دمبک، دندونک و ضَرب) یکی از سازهای کوبه‌ای ایرانی است. پوست ساز در کیفیت و صدای ساز موثر است.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با انواع پوست تنبک و مشخصات آن ها بیشتر آشنا شوید. انواع پوست تنبک و مشخصات آن ها شناخت انواع پوست هایی که در ساخت تنبک به کار می رود می تواند به پیشرف یک نوازنده و انتخاب صحیح تر کمک نماید. انواع پوست تنبک: عمده ترین پوستی که برای تنیک استفاده می شود شتر،گوساله و در نهایت پوست بز و پوست های مثل آهو ،خرگوش و… اصلا استفاده نمی شود مشخصات پوست ها :  پوست شتر : این پوست شتر ، پوستی کلف است (بستگی به عمر شتر و مکان پوست آن دارد مثلا پوست گردن یا پوست زیر شکم و …) رنگ آن مایل به خاکستری و یا تقریبا مشکی تیره با خال ها خاکستری و بعضا هم قهوه ای مانند و در کل تیره رنگ است . پوست گوساله :این پوست نسبت به پوست شتر معمولا نازک تر و رنگ آن مایل به شیری و سفید پوست پوست بز : پوستی بسیار نازک، در واقع کمی کلفت تر از پوست دف (بره) می باشد و رنگ آن هم

نکات مهم در مورد پدال پیانو

نکات مهم در مورد پدال پیانو

در مطالب پیشین در مورد پدال پیانو و انواع ان و همچنین کارکرد پدال پیانو صحبت کردیم، اما نکات مهم دیگری نیز وجود دارد که به شما کمک می کند به صورت حرفه ای تری پیانو را بنوازید.نکات مهم در مورد پدال پیانو را در ادامه این مطلب از وبلاگ اموزشگاه موسیقی الهام بخوانید. علامت پدال نگهدارنده پیانو بعضی از قطعات موسیقی محل دقیقی را که شما باید پدال نگهدارنده فشار داده و آزاد کنید را نشان می دهد. همچنین می توانید تصمیم بگیرید که چه زمانی و چگونه از آن استفاده کنید، بنابراین استفاده از آن در نوازندگی شما همیشه مشخص نخواهد شد. نشانه هایی وجود دارد که می توانید تشخیص دهید که چه موقع از پدال استفاده کنید و چه موقع آن ها را رها کنید. علامت پدالها در نت تنها پدالی که برای آن در نت نویسی علامت وجود دارد پدال دمپر می باشد که علامت آن به دو شکل است: الف: علامت Ped هر جا آمد یعنی پدال را می گیریم و هر جا علامت ستاره آمد یعنی پدال را رها کنیم. ب: در جایی که قرار است پدال گرفته شود یک خط افقی گذاشته می شود و جایی که قرار است پدال قطع شود انتهای

کاربرد پدال در پیانو چیست ؟

کاربرد پدال در پیانو

اگر به اجزای پیانو بادقت نگاه کرده باشید، در بخش پایینی ساز پدال هایی قرار دارد.پدال های پیانو ابزارهایی هستند که بخش زیبایی از نوازندگی به وجود آنها بستگی دارد. در واقع پدال های پیانو سایر جنبه های موسیقی را کنترل می کنند.درادامه این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با کاربرد پدال در پیانو بیشتر آشنا شوید. پدال پیانو در آموزش پیانو استفاده از پدال ها دغدغه ی همه ی علاقه مندان به نواختن است چرا که یکی از موارد مهم در اجرای یک قطعه ، استفاده به جا و صحیح از انواع پدال ها میباشد. هر زمان یک نوازنده پیانو را که در حال اجرا میباشد ببینید، علاوه بر دستانشان از پاهای خود برای فشردن پدال ها نیز بهره میگیرند.پدال ها در پیانو برای ایجاد تغیرات خاص اجرا و طراحی شده اند تا نوازنده بتواند با استفاده از آنها قطعه ای زیبا و جذاب تر ایجاد کند. کاربرد پدال در پیانو پدال ها اهرم هایی هستند که نوازنده به کمک انها میتواند کیفیت و حالت صدای ساز را کنترل کند که به طر معمول پیانو های امروزی دارای سه پدال هستند اما مدل های با تعداد بیشتر و کمتر نیز وجود دارد. در مدل های سه پداله، پدال

آشنایی با دستگاه نوا در موسیقی

آشنایی با دستگاه نوا در موسیقی

هر دستگاه موسیقی ایرانی، توالیی از پرده‌های مختلف موسیقی ایرانی است که انتخاب آن توالی حس و شور خاصی را به شنونده انتقال می‌‌دهد. هر دستگاه از تعداد بسیاری گوشه موسیقی تشکیل شده است و معمولا بدین شیوه ارایه می‌شود که از درآمد دستگاه آغاز می‌کنند، به گوشه اوج یا مخالف دستگاه در میانه ارایه کار می‌‌رسند، سپس با فرود به گوشه‌های پایانی و ارایه تصنیف وسپس رِنگی اجرای خود را به پایان می‌‌رسانند.هفت دستگاه ردیف موسیقی سنتی ایرانی عبارت‌اند از: دستگاه سه‌گاه ، دستگاه چهارگاه،  دستگاه همایون ،  دستگاه ماهور ، دستگاه شور ، دستگاه نوا ، دستگاه راست‌پنج‌گاه در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با دستگاه نوا بیشتر آشنا شوید. دستگاه نوا در موسیقی این دستگاه یکی از دستگاه های هفتگانه موسیقی ایرانی است که برگرفته از مقام های دوازده گانه موسیقی قدیم ایرانی به شمار می آید. در روایات و رسالاتی غالبا بی نام، به این دستگاه اشاره شده و تاکید شده است که نوا یکی از چهار دستگاه اصلی موسیقی ایرانی به شمار می آید. این دستگاه  را بر اساس روایت های ردیف موسیقی ایرانی  دارای روحیه ای متعادل، نه چندان غم انگیز و نه آنچنان شادی افزا دانسته اند. نوا را آواز

آشنایی با دستگاه راست‌پنج‌گاه 

دستگاه راست‌پنج‌گاه 

دستگاه راست‌پنج‌گاه که با نام راست و پنجگاه یا راست هم شناخته می‌شود، یکی از ۷ دستگاه موسیقی سنتی ایران است.  در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این مفهوم بیشتر آشنا شوید. آشنایی با دستگاه راست‌پنج‌گاه راست‌پنج‌گاه دست کم از نظر نام با هیچ‌یک ازمقام‌های موسیقی سنتی ایران مطابقت ندارد و به عقیدهٔ برخی، نام راست و پنج‌گاه هر دو نام‌های تازه‌تری بین مقام‌های موسیقی هستند. دانگ اول دستگاه راست‌پنج‌گاه با مقام راست ارتباط و با دستگاه ماهور مطابقت دارد. راست پنج گاه ترکیبی از سایر مقامات موسیقی ایرانی است، چنانچه می توان در این آواز به تمام مقامات ایرانی وارد شد از این رو می توان تمام احساساتی که در دستگاه های موسیقی ایرانی وجود دارد را با راست پنج گاه ایجاد کرد. راست پنج گاه حالت خاصی از خود ندارد تنها بعضی از گوشه ها که در جای دیگری وجود ندارد مربوط به آن است مانند ماورا ء النهر، سپهر و غیره. این دستگاه، امکان پرده‌گردانی به تمام دستگاه‌های دیگر را فراهم می‌کند و برخی معتقدند که هدف از ایجاد این دستگاه، آموزش مراحل عالی موسیقی از جمله مُرَکّب‌نوازی و مرکب‌خوانی بوده‌است. اجرای دستگاه راست پنجگاه اجرای دستگاه راست پنجگاه یا نواختن دستگاه راست

نخستین خواننده مرد در رادیو ملی ایران که بود؟

نخستین خواننده مرد در رادیو ملی ایران که بود؟

اسماعیل ادیب خوانساری در سال ۱۳۱۹ برای اولین بار به رادیو ملی ایران دعوت شد.در ادامه این مطلب از وبلاگ اموزشگاه موسیقی الهام با نخستین خواننده مرد در رادیو ملی ایران آشنا شوید. نخستین خواننده مرد در رادیو ملی ایران که بود؟ اسماعیل ادیب خوانساری در سن ۳۹ سالگی برای نخستین بار به رادیو ملی دعوت شد. او در آن دوران با نوازندگانی چون ابوالحسن صبا، علی اکبر شهنازی، حسین یاحقی، حبیب سماعی، عبدالحسین شهنازی، مهدی خالدی و مرتضی محجوبی همکاری می‌کرد. زندگینامه اسماعیل ادیب خوانساری،خواننده و ردیف‌دان و یکی از سه چهره‌ نامی مکتب آوازی اصفهان اهل خوانسار و زاده‌ی همین شهر بود که در سال ۱۲۸۰ به دنیا آمد. او فرزند یک روحانی به نام میرزا محمود خوانساری و شاگرد عندلیب گلپایگانی (تولایی)، سید رحیم اصفهانی، حبیب شاطر حاجی، نایب اسدالله (و غیرمستقیم: طاهرزاده) بود. شرایط مالی پدر ادیب چندان خوب نبود و با مختصر درآمد حاصل از زراعت و باغداری روزگار می‌گذراندند. پدر ادیب او را به مکتب فرستاد به این امید این‌ که پسرش را پس از آموختن مقدمات زبان فارسی، عربی و مبانی دینی، به نجف اشرف بفرستد و او به حوزه‌ی علمیه و روحانیون بپیوندد. ادیب تا ۱۴ سالگی این دروس را در خوانسار