تاریخچه موسیقی فیلم
در مطالب پیشین با موسیقی متن و ویژگی های آن آشنا شدیم.اما تاریخچه تحولات این سبک از موسیقی بسیار جذاب است.در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با تاریحچه موسیقی متن و نحوه تغییرات آن آشنا شوید. تاریخچه موسیقی فیلم شاید بتوان روزی که برادران لومیر اولین نمایش عمومی خود را برگزار کردند را نقطه عطفی در تاریخ سینما دانست. در ۱۸۹۵ میلادی آنها عدهای را برای تماشای نمایش خود در پاریس دعوت کردند. به هنگام نمایش از یک پیانیست هم دعوت شده بود و این نوازنده کارش اجرای موسیقی در پسزمینه فیلم بود. شروع همزمان موسیقی به نمایش فیلم کمک میکرد تا جمعیت رفته رفته سکوت اختیار کنند و متوجه تصاویر روی پرده بشوند. پس از استفاده لومیرها اجرای موسیقی همراه با فیلم رواج پیدا کرد اگرچه ارزشمندی موسیقی برای تکامل این پدیده هنوز به قدر کافی احساس نمیشد. روند تغییرات در اجرای موسیقی متن موسیقی فیلم در ابتدا با نوازندگی یک و بعدها چند پیانیست، به منظور پوشاندن صدای دستگاه های نمایش و همهمه تماشاچیان، در سالن های نمایش آغاز شد. همچنین نیاز به یک صدای پس زمینه به دلیل صامت بودن فیلم ها، پای موسیقی را به سینما باز کرد. رفته رفته با بزرگتر
موسیقی متن چیست؟
یکی از بخش های جذاب هر فیلم، موسیقی خاصی است که در بخش هایی از فیلم پخش می شود.این موسیقی که می تواند نقطه قوت و یا حتی نقطه ضعف تصویر سازی یک بخش از فیلم باشد را موسیقی متن می گویند. اما موسیقی متن تعریف دقیق تری دارد که در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام به آن پرداخته شده است.لطفا تا انتهای مطلب با ما همراه باشید. موسیقی متن چیست؟ موسیقی فیلم یا موسیقی متن فیلم به موسیقیای اطلاق میشود که منحصراً برای یک فیلم سینمایی یا مجموعه تلویزیونی نوشته شده و بخشی از ساندتِرَک یا مجموعه صداهای ضبط شده بر روی یک فیلم است. اگر بخواهیم دقیق تر بگوییم، موسیقی متن ؛ موسیقی ویژه ای است که برای فیلم با توجه به مشخصه های مضمونی وساختاری آن توسط آهنگساز نوشته می شود. قبل از دوره ی ناطق، موسیقی فیلم توسط نوازندگان به صورت زنده وبه شکل بداهه نوازی درسالن سینما نواخته می شد. موسیقی فیلم یک گرایش مجزا درهنرموسیقی بهشمارمیآید و قدمت آن به مقطع پیدایش هنر سینما بازمیگردد. ماکس اشتاینر، اریک ولفگانگ کورنگلد وآلفرد نیومن از پیشگامان نگارش موسیقی برای فیلم بودندوبیش ازدیگرآهنگسازان در قوام بخشیدن به آن نقش داشتند. آهنگسازی بر خلاف
درویش خان، مبتکر فرم امروزی پیش درآمد
هر اجرا از بخش های متفاوتی تشکیل شده است و هر بخش اهمیت خاص خودش را دارد.پیش درآمد نیز بخش مهمی از اجرای موسیقی ایرانی می باشد، اما چه کسی این بخش را به اجرا اضافه نمود؟ با توجه به اسناد تاریخی درویش خان را به عنوان مبتکر فرم امروزی پیش درآمد میشناسند.در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با درویش خان بیشتر آشنا شوید. درویش خان سرچشمه فرم امروزی پیش درآمد درویشخان با نام اصلی غلامحسین درویش متولد درسال ۱۲۵۱ درتهران دیده به جهان گشود. وی ازهنرمندان نامی و استادان موسیقی سنتی ایرانی دراواخر دوره قاجاریان است که از افراد صاحب سبک و تاثیرگذاربرموسیقی ایرانی دراین دوره به شمار میرود . از او آثار مشهوری مانند تصنیف بهار دلکش ؛ تصنیف ز من نگارم و چند رنگ و پیش بهجا مانده است. درویشخان همچنین رهبر ارکستر کنسرت های انجمن اخوت که به حمایت صفاعلی ظهیر الدوله انجام میشد، بود. وی را از ایجادکنندگان و گسترشدهندگان پیش درآمد در موسیقی ایرانی میدانند. پیش درآمد به زبان ساده همانطور که می دانید، پیش درآمد قطعه ای آغازین برای یک سمفونی محسوب می شود. پیشدرآمد فرمی ضربی درموسیقی ایرانی است که قبل ازدرآمد یک دستگاه یا آواز اجرا میشود و
آشنایی با ساز شنگ ،ساز سنتی چینی
در بیشتر مراسمات سنتی چینی صدای عجیب و آشنایی به گوش می رسد.این صدا از سازی سنتی به نام شنگ تولید می شود.این ساز یک ساز کهن و مهم در فرهنگ چین می باشد.برای آشنایی بیشتر با ساز شنگ ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام را بخوانید. آشنایی با ساز شنگ شنگ یکی از قدیمی ترین سازهای چینی است که در غرب به عنوان ساز «ارگان چینی» نیز شناخته می شود. یکی از سازهای دهانی با زبانه آزاد است که متشکل از پایپهای عمودی است که قدمت آن به ۳۰۰۰ سال پیش میرسد و در میان مردم چین در دوره دیناستی (B.C.YinDynasty) بین سالهای۱۴۰۱ – ۱۱۲۲ رایج بوده است. همچنین، شنگ یکی از سازهای اصلی در kungu و دیگر اشکال اپراهای چینی است. گروههای کوچک سنتی همانند گروههای سازهای بادی و پرکاشن در چین شمالی نیز از شنگ در اجراهایشان استفاده میکنند. در ارکستهای چینی بزرگ و مدرن این ساز برای نواختن هم ملودی و هم به عنوان ساز همراه استفاده میشود. تعداد کمی از آهنگسازان غیر چینی همانند آنسوک شین، لو هاریسون ، تیم ریشر ،دانیل بیارناسون، گوس جانسن، کریستوفر آدلرنیز از شنگ در کارهایشان استفاده کرده اند. بنا به نظر برخی اولین بار شنگ توسط
آشنایی با استاد محمد نوری، خالق ترانه های ماندگار ایرانی
اگر به قطعات شناخته شده ایرانی نگاه کنیم، قطعه جان مریم قطعا یکی از ترانه های مهم و محبوب به شمار می آید. جان مریم یکی از آثار با ارزش و ماندگار ایرانی می باشد، که با هنرنمایی استاد محمد نوری خلق شد. در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام قصد داریم تا شما را با بیوگرافی محمد نوری بیشتر آشنا کنیم، پس لطفا تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید. بیوگرافی محمد نوری زنده یاد محمد نوری با نام اصلی محمد راهنمایی نوری متولد ۱ دی ۱۳۰۸ در رشت است. وی از خوانندگان مطرح و مدرس آواز موسیقی ایرانی بود. ساز اصلی او پیانو و جنس صدا و محدوده صوتی صدایش در محدوده باس بود. محمد نوری از جمله محبوبترین خوانندگان و موسیقیدانان ایرانی به شمار میآید که طرفداران موسیقی او را با آهنگ «جان مریم» و «ایران ایران» به یاد میآورند. نوری علاوه بر مدارج مهم هنری و آکادمیک در ۱۳۸۵ خورشیدی به عنوان چهره ماندگار موسیقی انتخاب و معرفی شد. شروع فعالیت در نوجوانی استاد نوری در دهه ۱۳۲۰ و در دوران نوجوانی با خواندن اشعار نوینی که بر روی نغمه های روز کشورهای غربی و برخی قطعات کلاسیکِ آوازی سروده شده بود ،
موسیقی کانتری چیست ؟
اگر با دقت به هر فرهنگ و کشوری نگاه کنید، موسیقی متناسب با آن را پیدا خواهید نمود.می توان گفت بیشتر فرهنگ ها و کشور های موسیقی مخصوص به خود را دارند.در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام می خواهیم شما را با سبک موسیقی کانتری آشنا نماییم.تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید. موسیقی کانتری چیست ؟ موسیقی کانتری گونهای از موسیقی محلی آمریکا است که به صورت بسیار گسترده در بسیاری از ایالتها نواخته شده و طرفداران بسیاری دارد. و از آن با عنوان وسترن نیز یاد میشود. عبارت موسیقی کانتری در دهه ۱۹۴۰ میلادی بر سر زبانها افتاد. تا پیش از آن به این سبک، موسیقی Hillbilly گفته میشد. امروزه برای تمامی زیر سبکهای این موسیقی از عبارت Country Music استفاده میشود. هرساله مراسمهای اهدای جوایز برای این ژانر موسیقی مانند American Country Music Awards و Country Music Awards برگزار میشود. محتوای اصلی آهنگهای سبک کانتری عشق، طبیعت و سبک زندگی سنتی آمریکایی است. آلات اصلی این سبک این سبک موسیقی به دلیل تم و ملودی ساده با برخی از ژانرهای دیگر از جمله بلوز و جاز، همپوشانی دارد. از آلات اصلی این ژانر میتوان به گیتار لپ استیل بانجو، ویلن، گیتار و هارمونیکا
آشنایی با ساز داربوکا، تنبک خارجی
ساز تمپو سازی است که در نگاه اول شباهتش با تنبک به چشم می آید و با نام های مختلفی شناخته می شود. تمپو یا تندا به اسپانیایی و داربوکا به زبان عربی نوعی ساز کوبه ای غیر ایرانی است. بیشتر ریتم های ساز تمپو عربی و ترکی هستند، به همین علت جزو سازهای ایرانی محسوب نمی شود. در واقع می توان گفت ان ساز شکل تغییر یافته ساز تنبک می باشد. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این ساز بیشتر آشنا شوید. ساز داربوکا ،تمپو یا تندا داربوکا، یکی از انواع سازهای پوستصدای یک طرفه، با بدنهای به شکل «گابلت» یا «جام» است که به طوره ویژه در مصر، خاورمیانه، شمال آفریقا و جنوب آسیا و اروپای شرقی استفاده میشود. داربوکا در خانواده گابلت دارمها (درامهای به شکل جام) قرار دارد.این ساز در کشورهای غربی و جنوب غربی کشور ایران مورد استفاده قرار می گیرد. این ساز دقیقا شبیه به تنبک است، اما تفاوت هایی بین آن ها وجود دارد. مثلا: جنس بدنه تنبک چوبی است اما جنس بدنه تمپو فلز می باشد و برخلاف تنبک که روی آن را با پوست می پوشانند، روی تمپو به وسیله پلاستیک یا تلق می پوشیده می
شمشال مادر سازهای بادی
سازهایی همچون نی، فلوت، شمشال و … با دمیدن در بخشی از ساز نواخته می شوند.این سازها انواع مختلفی دارند که به علت ساختمان ساز و ویژگی های آن با هم تفاوت دارند. . در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با ساز شمشال، مادر سازهای بادی بیشتر آشنا شوید. ساز شمشال شِمشال نوعی ساز بادی و گونهای نی فلزی است و از سازهای قدیمی در منطقۀ کردستان بهشمار میرود. .این ساز از سازهای چوپانیست که قدمت بسیاری دارد، به طوری که میتوان شمشال را مادر سازهای بادی نامید . شمشال مادر سازهای بادی نواهای موسیقی کردی از دیرباز تاکنون مخاطبان زیادی داشته و هر شنونده و مخاطبی را با خود همراه کردهاند. از شهرنشینی قوم کرد ۶ هزار سال میگذرد و به گفته هنرمندان این دیار؛ شمشال قدیمیترین ساز عجین با زندگی این قوم بوده است. موسیقی کردی حال و هوایی روایی دارد و گویی با هر زخمه و نوای خود تاریخ این قوم را روایت میکند. پژوهشگران موسیقی کردی بر این باورند که موسیقی کردی در راستای حفظ زبان، ادبیات، فرهنگ، سرگذشتها و در مجموع تمدن و پیشینه کردها به وجود آمده است و به نوعی راوی فرهنگ مردمان کرد است. کردستان زادگاه بسیاری از
تحریر در موسیقی به چه معناست؟
بسیاری از آوازهایی که ما می شنویم دارای ویژگی های خاصی هستند، یکی از ویژگی هایی که یک ترامه را بسیار زیبا می نماید، اجرای تحریر در هنگام آواز خواندنمی باشد.اما تحریر در موسیقی به چه معناست؟ در ادامه این بخش از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این اصطلاح موسیقی بیشتر آشنا شوید. تحریر در موسیقی اصطلاح تحریر عبارت است از صدایی آهنگین در اجرای آواز که با کمک ماهیچههای حنجره به سرعت قطع و وصل میشود. به تحریر چهچهه یا چهچه نیز گفته میشود و اجرای تحریر را تقلیدی از چهچه پرندگانی همچون بلبل دانستهاند. عبارت تحریر در موسیقی برای اغلب کسانی که به آوازخوانی سنتی علاقه دارند و هنوز تعلیمی ندیدهاند، مشکل بزرگی که وجود دارد تحریر دادن به آواز می باشد. اما باید بدانید بین چهچه و تجریر نیز تفاوت اندکی وجود دارد. تفاوت تحریر زدن و چه چه زدن چیست؟ برخی از افراد تنها تحریر زدن را در موسیقی های سنتی می بینند و تحریر را با چه چه اشتباه می گیرند. اما باید گفت چهچه با تحریر زدن کمی تفاوت دارد. چهچه زدن در حقیقت یک نوع تحریر زدن در موسیقی است که شاید برای افراد مبتدی این صدا ها شبیه بهم باشد اما
آشنایی با ساز ماندولین
افراد که به ساز های جالب و عجیب علاقه دارند حتما با ساز ماندولین نیز آشنایی دارند.در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام شما را با ساز ماندولین بیشتر آشنا خواهیم نمود.با ما همراه باشید. ساز ماندولین ماندولین سازی است کوچکتر از گیتار و تا حدی گلابیشکل، دارای هشت سیم که دوبهدو به هم جفت شدهاند و از چهار زوج سیم تشکیل میدهند. رایجترین کوک برای این سیمهای جفت، فاصلهٔ پنجم درست است. تاریخچه این ساز در قرن ۱۸ام در ایتالیا و آلمان از ساز ماندورا (mandora) مربوط به قرن ۱۶ام گرفته شده است. ماندولین با مضراب یا زخمه انگشتان نواخته میشود. نواختن و ساختن ساز ماندولین در اواخر قرن ۱۹ ام و اوایل قرن ۲۰ ام در اروپا و آمریکای شمالی و جنوبی رونق یافت. در قرن ۲۰ ام این ساز در یک خانواده از اندازهها از سوپرانو تا کنترباس ساخته شد. ماندولین از خانواده لوت است .امروزه انواع مختلف این ساز از نسل ماندولین ناپلی هستند که در طی قرن ۱۸ ام در ناپل توسعه یافتند. امروزه ماندولینهای پشت کاسهای شباهت زیادی به سازهای ایتالیایی اولیه دارند و در ژانرهای فولکلور و کلاسیک متداولاند. در اواسط قرن ۱۹ام این ساز چندان طرفداری نداشت. ساختمان ساز شکل
